Oh Oh Den Haag

Ik ben nog nooit in Den Haag geweest. Ja, op doorreis naar Belgie, om de bus naar Wassenaar te pakken (Tikibad) of om snowboardspullen te kopen op de Uithof. Maar dat telt niet.

#54 Uit iedere Nederlandse provinciehoofdstad een kaartje naar huis sturen (2/12)
Met succes voldaan. Ben op de Binnenhof geweest, in de Ridderzaal, heb het Panorama Mesdag gezien (man die gast kan schilderen, niet normaal. Zou dr spontaan een lamme arm van krijgen) en ben in de Tweede Kamer geweest. Bij dat laatste waren ze wat minder blij met mij, ik had 1. een schaar bij me 2. een camera en 3. vergat mijn tas in een kluisje te doen dus wilde met tas en al de Kamer binnenlopen. "Wij worden heel erg zenuwachtig van jassen, maar van tassen al helemaal" aldus de bewaker die mij net op tijd tegenhield. Die tas is overigens gewoon door een scanner gegaan, en er zaten alleen sportspullen in (mijn schaar had ik al in moeten leveren en kreeg ik na mijn bezoekje weer terug). Wat mij wel verbaasd is dat ze me niet om mijn ID vroegen. Dat had ik toch wel verwacht eigenlijk. Op het eind nog wat gedronken op 'het' Plein en dan snel met de trein naar huis.







#98 Bellenblaas in de 5 grootste steden van Nederland (Den Haag)
Hiervoor de Binnenhof uitgekozen. Nog even getwijfeld, ik weet niet of als volwassen meisje bellenblazen verdacht gedrag is. Maar er kwamen geen bewakers naar me gerend dus het zal wel goed zitten. En ook dit keer weer iemand gevraagd om bellen voor mij te blazen, deze mevrouw was zo vriendelijk om mij te helpen bij mijn poging in elke stad iemand te laten blazen. En naar Utrecht ga ik gewoon nog een keer terug om alsnog iemand over te halen.


Groter

Rondje Nederland

Onverwacht een dag vrij, een gratis OV en de behoefte om een keer een heel treintraject uit te zitten. Waarom? Omdat het kan, en omdat het nu gratis is. Dus vertrok ik vandaag van Amsterdam naar Alkmaar naar Maastricht.

#51 Van begin- tot aan eindpunt in een trein blijven zitten (Alkmaar-Maastricht)






Overal zie je mensen in- en uitstappen, niemand zat er zo lang als ik. En toch is het ook wel saai, ik heb vandaag totaal 8 uur in de trein gezeten. Maar ik had het niet willen missen, dit is wel gebruik maken van je OV ten top.

#54 Uit iedere Nederlandse provinciehoofdstad een kaartje naar huis sturen (1/12)
En als je dan toch in Maastricht bent, heb je 2 keuzes. 1. Meteen de trein naar huis pakken of 2. de stad gaan bekijken, een kaartje kopen en daarmee de eerste provincie afronden. Dus ben ik lekker een middagje rond gaan sleuren door Maastricht.

Leuke stad, had echt niet het idee om in Nederland te zijn. Meer een soort Belgie. En volgens mij kan je er best leuk shoppen, het aanbod vond ik verrassend groot. En het zijn leuke straatjes, al lopen die klinkertjes niet echt lekker.

Lekker schimmelen

Het idee alleen al vind ik walgelijk: vrijwillig schimmel eten. Ok ik eet yoghurt, brie en zuurkool, daar zitten ook schimmels/bacterien in, maar die zijn niet groen en wollig. Wat je niet ziet, is er niet .



Groene wollige schimmels. Het soort dat ik vorige week tussen mijn afwas tegenkwam (die stond al een tijdje), vreselijk stinkt en je maar beter niet kunt opeten tenzij je een dagkaart toilet hebt. En hoe zie je of je kaas is aangevallen door de gezonde versie, of dat zijn giftige broertjes erbij zijn gekomen? En zijn die 'gezonde' schimmels ook slecht voor je gezondheid als je een slechte weerstand hebt?



En toch heb ik het gedaan. Ik heb, na het wollige groene spul uitgebreid bestudeerd te hebben, het lijkt echt sprekend op de punten in de appelmoesresten, een stuk afgesneden en op een toastje gedaan met het idee het op te eten. Glas cola erbij om de smaak weg te spoelen mocht die echt walgelijk zijn. Want het doel had nog een extra moeilijkheidsfactor.

#11 Schimmelkaas eten zonder vies te kijken

Eenmaal in mijn mond kan je niet meer zien dat het groen en wollig is. En je voelt het ook niet met je tong (ja dat heb ik geprobeerd). Eigenlijk is het een soort pittige brie (voor de kenners: Bleu d'Avignon) en lang niet zo vies als ik had verwacht. Maar het idéé, dat is vies. Net zoals dat ik geen stierenballen, kippenlevertjes en vissenogen wil eten.

En nu maar wachten tot mijn darmen compleet overstuur raken omdat ik toch een stuk brie over datum te pakken heb gekregen. Of wellicht alleen van de spanning die zoiets eten met zich meebrengt. Ik zou zo ongeschikt zijn voor kogelvis.

Maar ik heb het gekeken, ik heb geen vies gezicht getrokken (vond het dan ook niet echt vies, marmite vond ik bijvoorbeeld zo vies dat ik daar echt niet normaal bij kon kijken) en wie weet eet ik de rest van het stuk ook nog wel op. Als ik morgen nog niet leeggelopen ben boven het toilet.

Update oktober

#17 Een week lowcarb
Bijna iedere maaltijd die ik eet bevat koolhydraten. Brood, aardappels, rijst, cornflakes, chocolade, koekjes, snoep, ik eet bijna niets anders. Des te groter de uitdaging: een week lang zonder al die dingen. En uiteraard koos ik daarvoor de lastigste week: een met veel practica waardoor ik koolhydraatvrije lunches mee moest nemen. Na een week kwamen de kaas, vlees, kwark en salades mijn neus wel weer uit. Het is gelukt, en nu nóóit weer.

#38 Foto op groot formaat laten afdrukken en ophangen in mijn kamer
Het afdrukken was al even geleden, het ophangen liet even op zich wachten. Op www.photobox.nl heb ik tijdens een kortingsactie (die iedere zoveel weken terugkeert, het scheelt je dan 20 euro per poster dus de moeite waard om erop te wachten) drie foto's van mijn vakantie in Ierland laten afdrukken. En nu hangen ze:







(ondertussen heb ik de keuken wel opgeruimd, maar de batterij van mijn camera is leeg op dit moment dus die foto komt later alsnog)

#79 Alle ongelezen boeken die in mijn kast staan een keer lezen: #4
Ik heb vanmorgen The Historian van Elisabeth Kostova uitgelezen. Ik was in de trein tot de ontknoping gekomen, en kon het niet laten om hem vanochtend toch uit te lezen. Interessant boek, vooral zolang er nog veel onduidelijk is en je wordt meegesleept in het onderzoek. De ontknoping had ik toch wat spannender verwacht, hij verklaart alles, maar het is allemaal veel minder spannend dan de rest van het boek.

Lowlands

Het is al een tijdje geleden dat het echt zomer was en ik met mn broertje en zn vrienden op camping 3 stond. Lowlands! 4 dagen (donderdagochtend tot maandagochtend) vol muziek en weinig slaap.

#55 Naar Lowlands
Ik wilde al jaren gaan, maar niemand wilde mee. Dit jaar mocht ik me aansluiten bij een andere groep en eindelijk ervaren wat die 'festival-sfeer' nu eigenlijk is. En het is geweldig! Nog nooit naar zoveel concerten geweest, zoveel mensen gezien op zo'n klein stuk land en al helemaal niet zonder ruzies.

Beste ervaring? Losgaan bij the Bloody beetroots. Niet mijn muzieksmaak, maar een hele zaal die springt en danst, meer dan een uur lang, een zaal waarin iedereen gaat zitten en tegelijk weer opspringt, dat is gewoon een geweldige ervaring. En dat rond 8 uur 's avonds terwijl de muziek geschikter is voor de nacht. Onvergetelijk. Je kon het halfuur daarna ook duidelijk herkennen wie er geweest waren: de mensen met nat haar en doorweekte kleding. Filmpje

Slechtste ervaring? Het gras naast de Alpha op de laatste avond. Smerige zure stinklucht, gemorst bier icm modder. Maar dat maakt allemaal niet meer uit, het weer was geweldig en lekker ruiken kan thuis wel weer.

Een paar van de concerten waar ik geweest ben (en ik me nog kan herinneren, of waarvan ik de naam nog weet): OK GO, bloody beetroots, serj tankian, pendulum, tim knol, two door cinema club, thing things, blood red shoes, queens of the stone age, the specials, selah sue en the kooks. Zaten hele goede tussen, en hele slechte. Maar over het algemeen was het vooral erg leuk om bij te zijn.

De hemelgoden hebben ons maandagochtend nog getrakteerd op een frisse douche tijdens het inpakken. Drijfnat tentje in de zak proppen en richting trein dan maar. Heb medelijden met de conducteurs, hadden ze opeens een trein vol met stinkende, druipende mensen met een overmatige hoeveelheid bagage. Mensen kijken je weer vreemd aan. Je bent weer thuis.

Sfeerimpressie met een wegwerpcamera:

Op de dijk


Binnen!




Naast de Alpha


Zoek het tentje


'Het' meer met vissies


En weer buiten

September update

Er is veel gebeurd in september en weinig is hier vermeld. Oorzaak: ik ben van Almere, veilig bij mijn ouders, verhuisd naar Amsterdam. Dat kost tijd. En dan heb je wat minder zin om 's avonds, na het koken wat niet altijd goed gaat, nog een verhaaltje te typen dat je een boek gelezen hebt of naar Utrecht geweest bent. Dus bij deze een redelijke update.

#48 Mijn strakste jeans passen en een dag dragen
Maat 28, wel wat rek in de stof maar nooit genoeg om hem gemakkelijk aan te kunnen en er ook nog in te kunnen zitten. De uitdaging was om hem niet alleen te passen, maar er ook comfortabel in rond te kunnen lopen, een hele dag lang. Achterliggende gedachte is uiteraard dat ik wat kilo's rond mn buik en benen kwijt moest. Het is gelukt, hij zat prima. Weer een kledingstuk van de stapel ongedragen kunnen verwijderen. Toch jammer dat hij ondertussen niet meer past, misschien moet ie nog een keer op de lijst komen ...

#79 Alle ongelezen boeken die in mijn kast staan een keer lezen (3/15)
Ik ben op dit moment bezig in 'The Historian' van Elisabeth Kostova. Ben ooit al eens tot halverwege gekomen in een vakantie, maar na de vakantie nooit mee verder gegaan en toen ik de draad op wilde pakken, kon ik helemaal opnieuw beginnen. Ondertussen ben ik nu over de helft en lees ik ieder moment dat ik in de trein zit/moet wachten op een volgend uur. Alles duurt opeens korter.

#80 Alle Harry Potter boeken (Engels) nog een keer lezen (3/7)
Deel 3 is uit, na de Historian (ook al Engelstalig) ga ik verder met deel 4.

#84 “Laat me je boekenkast zien en ik weet wie je bent”, dus boekenkast updaten
Hier kan nu toegevoegd worden: alle boeken van Dan Brown (behalve the Lost symbol, die is verloren gegaan in de post en moet ik opnieuw bestellen). Iets volwassener dan 'hoe overleef ik ..' maar ook niet echt voor grote mensen. Precies zoals ik ben dus. Vind zijn anti-kerk houding wat minder (het wordt een beetje cliche ondertussen), maar Angels and Demons blijf ik geweldig vinden, al is het alleen al omdat Rome een prachtige stad is.

#98 Bellenblaas in de 5 grootste steden van Nederland (Utrecht)
Dit keer was Utrecht aan de beurt en heb ik onder de Dom bellen staan blazen. Ik moet eerlijk zeggen, ik was nog nooit buiten het winkelcentrum geweest en dit was de eerste keer dat ik de dom zag. Was graag de top in gegaan, maar kon geen trap vinden dus helaas. Dit keer zonder hulp en zonder mensen die me gek aankeken. Het bewijs:



En wat sfeerplaatjes van de gebouwen in de buurt:











#100 Spaar 6x 300 euro (2/6)
Een halfjaar lang, 300 per maand apart leggen. Omdat ik nu een overbetaald, leuk baantje heb en straks 3 maanden niet tot nauwelijks kan werken vanwege mijn bachelorproject. En ik wil ook nog op vakantie, komend jaar wil ik eindelijk mijn droom van een reis naar IJsland gaan waarmaken. Dus dan mag ik wel alvast beginnen met sparen. September en Oktober is het me al gelukt 300 apart te leggen, ondanks dat ik sinds 1 september op mezelf woon en dus íets meer uitgaven heb, nog maar 4 maanden te gaan.

Spelen in de sneeuw

Ja echt, midden in de zomer. 17 Augustus ben ik samen met mijn jongste broertje naar Snowworld Landgraaf geweest, om hem te leren snowboarden. Ik ben al vaker in deze hal geweest, langste van Nederland, en hij had het er al vaker over gehad dat 'ie wel zou willen leren snowboarden. 1+1=2, dus voor zijn verjaardag kreeg hij een dagje snowboarden.

#64 Een dagje weg met mijn jongste broertje
's Morgens vroeg met de trein weg voor een reis van ruim 4 uur. Daar met onderbrekingen 4 uur gesnowboard, ondertussen nog broodje kroket en warme chocolademelk en dan alles weer inpakken. Ik bleek wat details vergeten (bijvoorbeeld dat mijn boardbroek niet meer waterdicht is) maar dat maakte allemaal niet uit. In Heerlen een snackbar opgezocht en daar samen wat gegeten (ze kennen daar geen PIN! Ik moest een pinapparaat gaan zoeken om ons eten te kunnen betalen). Weer in de trein en 's avonds laat kwamen we weer in Almere aan.

Geslaagde dag, hij kan nu redelijk snowboarden, ik kon ook nog een aantal keer op volle snelheid naar beneden. En toch gek, dit is een van de eerste keren dat ik samen met hem een dagje weg ga. Met mijn oudste broertje (18 jaar) doe ik dat wel vaker, maar met mijn jongste broertje (16 jaar) op een of andere manier niet zo vaak. Daarom stond hij op de lijst. En dat we nog maar vaak samen weg mogen gaan, het was gezellig.

Sfeerplaatje

Rugzak op en lopen maar: Ierland

#52 Met rugzak door Ierland

Ik wil al een aantal jaren graag naar Ierland vanwege de mooie natuur. Ik weet dat het zo groen is door de vele regen, maar daar laat ik me niet door tegenhouden. De beste manier om veel van de natuur te zijn lijkt mij een grote wandeltocht maken, dan heb je pas echt tijd om om je heen te kijken. Uiteindelijk viel de keuze op de Dingle Way, een route in het zuidwesten van Ierland.

En dat combineert meteen leuk twee dingen waar ik van hou: wandelen (ja echt) en fotograferen. Hieronder is een kleine impressie te zien van de prachtige landschappen die we gezien hebben tijdens deze 7 daagse looptocht. Veel met blauwe lucht, omdat ik weinig foto's in de regen heb gemaakt, maar ook omdat we geweldig mooi weer hadden. Misschien twee middagen regen, en vaak 's avonds wat (maakt niet uit, dan liggen wij lekker te slapen).

Het begon al leuk, met de WK finale kijken op Dublin Airport. Dit deden in gezelschap van veel teveel Spanjaarden, waar wij ons zo aan begonnen te ergeren (arrogante houding) dat we zowaar wilden dat NL zou winnen.

De afritsbroek waar ik het de vorige keer over had is geweldig gebleken. Hoe nat je ook bent door de regenbui, plas die je over het hoofd zag of riviertje waar je doorheen moet lopen, binnen een paar minuten is dat ding weer droog.


Groter


Groter


Groter


Groter


Groter


Groter

Ik wil er zeker nog een keer terugkomen en meer van het land zien. De sfeer is er geweldig, iedereen groet je, we hebben herders aan het werk gezien (schapen drijven), mensen zijn enorm behulpzaam en gastvrij. We voelden ons hier meteen thuis. Helaas kwam aan alles een eind, ook aan onze (vermoeiende) tocht waarbij we tot bijna 30km per dag liepen (ook klimmen). Gelukkig hebben we de foto's nog.

Wegwerpfoto

#29 Van 5 (of meer) mensen een stem krijgen in de Fok! fotowedstrijd

Iedere maand is er een fotowedstrijd op het Fok! forum, waar ik wel eens aan mee doe. De mooiste foto's worden beloond met stemmen en degene met de meeste stemmen wint. Wie een mooie foto maakt, krijgt van veel mensen stemmen. Eenvoudiger kan bijna niet.

Het idee achter dit doel is om een foto te maken die veel mensen mooi vinden. Mooi genoeg om in de top3 van inzendingen te komen. Lastige uitdaging, want iedereen vindt wat anders mooi.

Ondertussen is het stemmen afgeschaft, foto's worden nu beoordeeld door een jury die de winnaar kiest. Op 1 wedstrijd na, de wegwerpwedstrijd. Hierbij worden foto's gemaakt met een wegwerpcamera, en kiezen de users weer de winnaar. Foto's maken met een wegwerpcamera is totaal anders dan met een digitale spiegelreflex. Ten eerste natuurlijk omdat je het resultaat niet meteen ziet. En je niet achteraf de foto kan bijsnijden (zonder vals te spelen). En je hebt geen invloed hebt op sluitertijd/diafragma.

Mijn inzending was deze foto gemaakt op het bevrijdingsfestival:


Groter

In dit stemtopic konden mensen stemmen op hun favoriet.

Totaal aantal inzendingen: 8
Totaal aantal stemmers: 16
Totaal aantal stemmen voor mij: 5
1x 1e plaats
3x 2e plaats
1x 3e plaats

Ik heb een keer een foto gemaakt die meerdere mensen mooi vinden! Niet gewonnen, op dat niveau ben ik nog lang niet en zal ik ook niet komen voor het eind van dit project, maar ik heb een keer wat moois gemaakt. En tip: neem een wegwerpcamera mee naar festivals/lowlands. Niet erg als er bier op komt, en prima om sfeer mee vast te leggen.

Kleurtje erin

#42 Mijn haar verven/kleuren

Ik heb in de 20 jaar dat ik leef en haar heb, nog nooit een andere kleur gehad dan blond. Lichtblond, minder lichtblond, middenblond met lichte plukken etc. Geen verf voor nodig, de zon maakt er vanzelf een coupe soleil van. Iedere zomer wordt mijn haar weer wat lichter, om in de winter een tint donkerder te worden dan het jaar ervoor.

Stiekem wil ik al heel lang een keer een kleurtje in mijn haar. Geen permanente, uitgroei bijwerken is mij teveel moeite, maar een spoeling, om 'even' te zien om bruin me zou staan. Het pakje heb ik al een paar maanden in de kast staan, maar ik durfde het niet te gebruiken.

Wat nou als het verkeerd uitpakt (groen, rood, paars), mijn haar opeens flets is en ik mijn oude kleur niet meer terugkrijg? Want weetje, mijn oude kleur is stiekem best wel ok.



Vakantie, 2 weken geen bekenden die in de lach schieten omdat ik opeens met mintgroen rondloop en geen verplichtingen ... een paar dagen geleden heb ik dan toch eindelijk mijn haar gekleurd.



Was nog een heel avontuur. Eerst spullen klaarleggen, incl een boekje om te lezen tijdens het wachten, haar wassen, shampoo er goed uit, en dan maar kleuren. "Pluk voor pluk". Ja daar begon het probleem al. Ik kan aan de achterkant niet zien of ik de verf op de pluk gooi, of ernaast. Dan maar een zooi in mn hand kwakken en hopen dat ik de juiste haarpluk te pakken krijg. Tussendoor vliegt het flesje nog een paar keer uit mn handen (stomme plastic handschoenen) en komt er even niets uit. Nog een mooie vlek gemaakt in de wasbak (aaaah de stress, ik kreeg het er niet meer uit en het is de wasbak van mijn ouders. Lichtgrijs ook nog. Een fles bleek was mijn redding).

Na een halfuurtje iedere minuut op mijn horloge kijken (had wel een wekkertje gezet maar waarom zou je daar op vertrouwen?) eindelijk eruit spoelen. Het resultaat was ... niet te zien. Nat haar is altijd donkerder en ik zag geen verschil. Ok, teleurstelling. Maar logisch, mijn haar schuimde tijdens het aanbrengen, zal nog wel shampoo in gezeten hebben.

Volgende ochtend is het toch wel zichtbaar, een lichte bruine/rode/oranje gloed. Niet 'in your face' opvallend, maar net donker genoeg om vragen te krijgen of het gekleurd is.



Ter vergelijking, mijn oude haar bij daglicht (lijk wel grijs op die foto) naast mijn nieuwe haar ook bij daglicht.



Heb nog een half flesje over, dus over een paar weken waarschijnlijk nog een keer doen.

Mijn oma, niemand is zo aardig als zij

#66 Spontaan een keer langsgaan bij mijn oma

Ik geloof graag dat ik niet de enige ben die een geweldige oma heeft, maar daar veel te weinig op bezoek gaat. Met ouders mee en zo nu en dan een verjaardag, en veel vaker zien we elkaar eigenlijk niet. Gelukkig woont een tante in de buurt, dus komt ze geen aandacht tekort, maar ik zou haar graag vaker zien. Zomaar, spontaan, zonder reden. Niet omdat ze jarig is, ik jarig ben, mijn broertjes/tantes/ooms/nichtjes/neefjes/ouders jarig zijn, maar gewoon omdat het gezellig is om eens bij te praten.

Dus besloten mijn broertje en ik om deze vakantie eens langs te gaan. Wij alleen thuis, oma alleen thuis, veel familie op vakantie: tijd voor een treinreis richting het verre *insert naam stad*.

Het was gezellig en ze is nog steeds de liefste oma. Foto's gezien van toen mijn moeder nog een kind was, bijgepraat over de vakanties en lekker gegeten. Heerlijk ontspannen dag en de knuffel bij afscheid is goud waard. Zij was zo blij dat wij er waren, wij waren zo blij om onze oma weer eens te zien.

Doel gehaald, maar dit gaat zeker niet de laatste keer worden! We hebben al afgesproken, volgende keer komt ze naar mij toe. Mijn nieuwe huisje bekijken. Dan mag ik lekkere hapjes voor haar maken en koken en foto's laten zien.

Waardeloze alcoholist

#8 Guinness drinken
Waar kan je beter genieten van je eerste pint Guinness dan in Ierland, in het Guinness Storehouse? (deftig woord voor Guinness museum) Voor 11 euro mag je naar binnen, leer je alles over het brouwen van Guinness en krijg je op de bovenste verdieping gratis een pint vol met het donkerrode/zwarte vocht.

Het museum is verrassend interessant, zelfs voor de niet-bierdrinker. Mijn broertje en ik lusten allebei geen bier, dus we hadden ons nog nooit in het brouwen verdiept. In een soort fabrieksopstelling werd je met pijlen op vloer en muren langs televisieschermen met informatie geleid. Er was ook een gratis audiotour, maar daarvoor moet je een ID inleveren en dat zou een probleem kunnen opleveren met het verkrijgen van bier (broertje is precies 18 jaar) dus dat hebben we niet gedaan.



Na vrij lang in het museum rondgelopen te hebben werd het tijd om het bier te gaan proeven. Op de bovenste etage is de Gravitybar, een bar met glazen wanden en uitzicht over heel Dublin. Er staan bankje voor de ramen en hier zijn we gaan zitten met ons glas. Zie hieronder mijn pint versgetapte Guinness.



Guinness is verrassend lekker! We konden het allebei wel waarderen, waar gewoon bier meestal het etiket 'net pis' krijgt. Een pint is iets meer dan 500ml en dat is toch wel erg veel. Na meer dan een halfuur en een half glas heb ik het op moeten geven, ik kreeg het echt niet op. De smaak is te sterk om snel achterover te slaan en we wilden ook nog graag andere dingen in Dublin zien. Ik ben echt een waardeloze alcoholist, kan niet eens een pint wegkrijgen.

Maar hiermee is wel voldaan aan het doel, ik heb Guinness gedronken en vond het nog lekker ook! En nog een tip: de shop is erg goedkoop, 2 pintglazen voor 8 euro bijvoorbeeld (wij hadden gerekend op meer dan 10 euro per stuk, maar zo commercieel zijn ze dus nog niet. Ook andere spullen uit de souvenirshop waren heel redelijk geprijsd. Nu ben ik 2 pintglazen rijker, eens kijken of ik hem wel leegkrijg als er cola in zit).

Overal verf

Ik heb geen haast met verhuizen. Bij mijn ouders thuis is alles eigenlijk wel prima, en een stuk goedkoper. Zo komt het dat ik al sinds 7 juni de sleutel heb van mijn eigen 'huisje' in Amsterdam en er nog steeds niet woon. Een paar meubels zijn verhuisd, het is op beide locaties een gigantische troep maar mijn bed staat nog in Almere.

Een van de de dingen die nog moest gebeuren is het verven van een van de muren. Alle muren zijn wit, maar de muur boven mijn toekomstige bed had een aantal gekke witte vlekken erop zitten die ik weg wilde hebben.

#90 Zonder hulp muren van mijn kamer verven
Niet mijn moeder de roller geven en zelf een beetje kwasten, echt zélf de muren verven. Dus ik heb mijn witte muur wit geverfd ... van semi-wit naar wit-wit. Het effect is zo goed, dat ik eigenlijk de andere muren ook wil doen.

Het resultaat:

Voor


Na


En nu zit de verf overal. Niet alleen op de muur. Ook op het afplaktape en dekzeil (ok dat is ervoor bedoeld), mijn broek, handen, armen, bril, gezicht, shirt en haar. Kan ik bij mijn ouders thuis toch zien dat ik geverfd heb.

Update begin juli

Het is weer eens tijd voor een update. Ik moet er toch wel minstens 1x per maand een blog uit kunnen persen.

#2 Een heel semester geen herkansingen maken
Ik had het al eerder een keer genoemd, ik maak toetsen nooit meteen goed, ik leer nooit meteen goed, ik moet bijna altijd een herkansing. Maar deze periode lagen de herkansingen in een wat onhandige, drukke periode en sommigen zelfs in mijn zomervakantie. Dus het moest in 1x goed.

Doel gehaald, ik heb al mijn vakken gehaald (wat op zich best een prestatie is, ik volg 5 ipv 2 vakken) en mijn gemiddelde is gezakt maar afgerond nog steeds een 8.

#12 Sushi maken
Ik ben een ramp met koken, maar sushi vind ik lekker en die van de AH schijnt niet geweldig te zijn, dus zelf maken dan maar. Een starterskit gehaald, ik heb geen kookboeken of andere materialen om dit succesvol af te ronden, en vulling bepaald: gerookte makreel met komkommer en gebakken ei met komkommer.





De rijst plakte prima aan mijn vingers, het bamboematje, de snijplank en het mes, maar niet aan elkaar. Mn rolletjes vielen uit elkaar als ik ernaar keek en totaal zijn er 9 stuks gelukt (buiten beeld een bordje vol mislukte rollen). Smaakte het? Nou, na het opeten van alle restjes, had ik eigenlijk niet meer zo'n zin erin dus dit bordje mocht meteen de koelkast in.

Idee voor de volgende keer: meer soorten vulling, beter opletten hoe je de rijst moet koken en strakker proberen te rollen.

#60 Knuffel een onbekende
Ik ben niet zo'n knuffelig type, eerder wat afstandelijk en vermijd lichamelijk contact met mensen die ik niet zo goed ken meestal. Ook met mensen die ik wel ken eigenlijk. Dus was de opdracht om iemand die ik nog niet zo goed ken een knuffel te geven, vrij lastig.

Vrijdagavond, feestje om het jaar af te sluiten. Aan het eind van de avond kreeg ik spontaan een afscheidsknuffel van een jongen waar ik die avond ook mee had zitten praten. Een knuffel is een knuffel, dus doel behaald zonder er zelf moeite voor te doen.

#61 Geld geven aan een dakloze
Ik kan niet voorbij Weesperplein lopen of er komt er weer eentje vragen of ik een kleine bijdrage heb voor de nachtopvang. Ik ben er nog nooit op ingegaan omdat ik niet wist dat er daadwerkelijk een nachtopvang zat in de buurt. Waar nog bij komt dat ik nooit contant geld heb.

Dinsdag werd ik weer aangesproken, dit maal wilde een man (met humor) wat muntjes voor een telefoon om familie te bellen. Toevallig had ik wat muntjes in mn zak zitten en dit keer liep ik dus niet meteen door. Eigenlijk wel een goed gevoel aan over gehouden. Ik mis die muntjes echt niet, en als ik daar iemand anders blij mee kan maken, ach waarom ook niet. Het is alleen schokkend dat dit een doel moet zijn en niet vanzelf kan.

#52 Met rugzak door Ierland
Over een week vertrekken we! Mijn broertje en ik gaan op vakantie naar Ierland om daar de Dingle Way te lopen. Op dit moment zijn we druk met de voorbereidingen. Ik heb al een enorme rugzak (he rugzak waar ga je heen met dat meisje), waterzak, goede schoenen, nieuwe sokken (tegen blaren), blaarpleisters en sinds gisteren ook een afritsbroek. De schrik van iedere man, iedere niet wandelaar en tot gister ook van mij. Maar je moet toch wat, als je in Ierland gaat lopen. Het weer onvoorspelbaar, ene moment regen, volgende moment stralende zon en ik heb vrij weinig zin om 10x per dag mijn tas uit te pakken en ergens achter een struik mijn broeken te wisselen.


Tas die tot boven mijn hoofd komt indien vol


Broek, maar dan met 1 rits

Reisschema:
Zondagavond vliegen we naar Dublin, maandag met de bus of trein naar Tralee, 6 dagen de tocht lopen, dinsdag met bus/trein terug naar Dublin en woensdagochtend vliegen we terug naar Nederland.

Voor de oplettende lezer: ja we vertrekken rond/tijdens de WK finale. Ik zal wel de enige zijn die hoopt dat Nederland de finale niet gaat halen.

Tijdens de reis zullen we waarschijnlijk online updates geven van onze voortgang en af en toe wat foto's uploaden. Een mooie fotoimpressie zal uiteraard volgen na de reis. Maar dat komt allemaal later wel, voor nu moeten we vooral besluiten wat wel en niet meegaat, want alles moet zo licht mogelijk zijn.

Succes en iets minder succes

#23 Een publicatie van artikel of foto
Een paar weken geleden kreeg ik onverwacht een mailtje van de redactie van de Zoom.nl. Of ze een van mijn foto's, die ik op de site geplaatst had, mochten gebruiken voor hun tijdschrift. Het is een landelijk tijdschrift voor (beginnende) fotografen en om daarin geplaatst te worden ... best een eer voor een semi-beginner!

Ze konden niet garanderen dat ik er inderdaad in zou komen, ze waren nog druk met de vormgeving. Nog een mailtje gehad met de vraag om wat info over de foto en daarna niets meer ... de verrassing was des te groter toen ik míjn foto zag staan bij een artikel (linksboven). Op groot formaat, met naamsvermelding, tussen allemaal topfoto's van gevorderde fotografen. Wow!



Ik zou toch zeggen, doel gehaald!

#69 Meedoen aan Windmills
Ik zit al een paar jaar op taekwondo en doe ook mee met de wedstrijdtrainingen waarin je veel mag sparren (proberen een ander te raken op het pantser of hoofd). Vorig jaar zou ik mee gaan doen aan mijn eerste wedstrijd, maar helaas moest ik een paar weken daarvoor een kijkoperatie aan mijn knie ondergaan en viel dat plan in het water. Maar dit jaar was het dan toch zover!

Windmills (eigenlijk Open Windmills) is een internationaal tournooi dat wordt gehouden in Dordrecht. Er zijn verschillende leeftijdscategorieen, gewichtsklasses en niveau's. Want iemand van 14 jaar, 40 kg en witte band heeft een wat lager niveau dan iemand van 22, 90 kg en zwarte band. Om maar een voorbeeldje te geven. Er ontstaan zo heel veel categorieen, daarom worden de gevechten verdeeld over vijf velden:



In mijn eigen categorie zat maar 1 ander meisje, dus of ik zou verliezen of winnen: ik werd sowieso tweede.

Ik heb mijn wedstrijd verloren met 1-11. Dat klinkt als een groot verschil en dat is het ook. Het pantser (rode of blauwe ding om het bovenlichaam) raken is 1 punt, het hoofd raken is 3 punten. En dat laatste was mijn tegenstandster behoorlijk goed in. Ze was een stuk beter, had al ervaring, en ik was al heel snel veel te moe om mijn benen nog omhoog te krijgen.



Foto tijdens de wedstrijd. Ik ben de rode. Hiervoor kregen we allebei geen punten trouwens.

Ik heb dan stevig verloren, ik heb wel mooi meegedaan en mijn wedstrijd afgemaakt! (sommige mensen gaan KO) En er staat nu een mooie beker "2e plaats" op mijn bureau. Op naar de volgende ...