En dan ben je opeens 2.5 maand verder zonder enig bericht. Het is mij wel duidelijk dat mijn bachelorproject veel tijd gekost heeft, ik heb de afgelopen 3 maanden bijna geen tijd gehad om aan mijn doelen te werken.
#3 Bachelor afronden met 8 gemiddeld
Maar het heeft me wel wat opgeleverd, ik heb nu mijn bachelor scheikunde afgerond. Alle punten zijn binnen en op halve punten afgerond kom ik op een 8 uit. Mede dankzij een mooi cijfer voor mijn bachelorproject. Op naar de master!
En nu ein-de-lijk vakantie, ik ben al druk bezig geweest met een aantal andere doelen en ga natuurlijk binnenkort vrijwilligerswerk doen in Italie! Over deze andere doelen binnenkort (hoop ik tenminste, ik vertrek over 3 dagen al naar mijn eerste vakantiebestemming) weer een update. Voor nu: ik leef nog en beloof plechtig dat er meer updates zullen volgen.
En weer 3 minder te gaan
#4 Studiemogelijkheden in buitenland onderzoeken
Ik zit in het laatste jaar van mijn bachelor en wil toch graag tijdens mijn studie nog eens naar het buitenland. Ik ben langsgeweest bij het internationale studentenbureau van de uva, heb gekeken welke beursen er bestaan en wat er in het buitenland allemaal te doen/vinden is op mijn vakgebied.
Bachelorproject in het buitenland was al niet meer mogelijk, daar kwam ik te kort tevoren mee. Vakken volgen tijdens bachelor behoorde ook niet meer tot de mogelijkheden. Mijn buitenlandse avontuur gaat zich afspelen tijdens mijn master.
Dan zijn er twee opties: vakken volgen of het masterproject in het buitenland doen. Vakken volgen blijkt lastig, bij veel universiteiten is de scheiding tussen bachelor en mastervakken schimmig en in Nederland heb ik ook een zooi verplichte vakken verspreid over het jaar. Masterproject it is. Er zijn twee manieren om dat te gaan regelen. Methode 1 is naar het uitwisselingsbureau te gaan en een willekeurige uni toegewezen te krijgen. Methode 2 is een betere: contacten leggen via de docenten van je eigen uni. Sowieso heb je in Nederland een verantwoordelijke docent nodig en het is allemaal een stuk makkelijker als jouw docent de buitenlandse vakgroep al kent. En zij hebben ook beter zicht op welke groepen goed zijn en waar je beter niet naartoe kunt gaan.
Dus het plan is nu om een geweldig bachelorproject neer te zetten en daarna een docent aan zijn mouw te trekken (vrouwelijke hoogleraren en universitair docenten zijn zeer zeldzaam). En dan maar hopen dat er een tof project voorbij komt.
#81 LOTR marathon (alle films + bonusmateriaal) (12/12)
Ondertussen de laatste dvd ook gekeken. Het bonusmateriaal blijft me meer boeien dan de film.
#91 Leer zelf gaten in de muur te boren om schilderijen en fotolijstjes op te hangen
Kleine meisjes worden groot, gaan op zichzelf en kunnen zelf nog geen band plakken of een schilderij ophangen. Tja. Boren ziet er lastiger uit dan het lijkt en ik moet het toch ooit zelf gaan doen, dus toen mijn vader een paar weken geleden langskwam met de boor heb ik zelf ook een paar gaten gemaakt. Niet met de klopboor trouwens, die is en blijft te angstaanjagend. Maar he, de schilderijen hangen (het handdoekenrekje en de pleerolhouder ook, na bijna een halfjaar hier te wonen) en ik zou het de volgende keer zo weer zelf doen. Die band, die mag mn vader plakken.
Ik zit in het laatste jaar van mijn bachelor en wil toch graag tijdens mijn studie nog eens naar het buitenland. Ik ben langsgeweest bij het internationale studentenbureau van de uva, heb gekeken welke beursen er bestaan en wat er in het buitenland allemaal te doen/vinden is op mijn vakgebied.
Bachelorproject in het buitenland was al niet meer mogelijk, daar kwam ik te kort tevoren mee. Vakken volgen tijdens bachelor behoorde ook niet meer tot de mogelijkheden. Mijn buitenlandse avontuur gaat zich afspelen tijdens mijn master.
Dan zijn er twee opties: vakken volgen of het masterproject in het buitenland doen. Vakken volgen blijkt lastig, bij veel universiteiten is de scheiding tussen bachelor en mastervakken schimmig en in Nederland heb ik ook een zooi verplichte vakken verspreid over het jaar. Masterproject it is. Er zijn twee manieren om dat te gaan regelen. Methode 1 is naar het uitwisselingsbureau te gaan en een willekeurige uni toegewezen te krijgen. Methode 2 is een betere: contacten leggen via de docenten van je eigen uni. Sowieso heb je in Nederland een verantwoordelijke docent nodig en het is allemaal een stuk makkelijker als jouw docent de buitenlandse vakgroep al kent. En zij hebben ook beter zicht op welke groepen goed zijn en waar je beter niet naartoe kunt gaan.
Dus het plan is nu om een geweldig bachelorproject neer te zetten en daarna een docent aan zijn mouw te trekken (vrouwelijke hoogleraren en universitair docenten zijn zeer zeldzaam). En dan maar hopen dat er een tof project voorbij komt.
#81 LOTR marathon (alle films + bonusmateriaal) (12/12)
Ondertussen de laatste dvd ook gekeken. Het bonusmateriaal blijft me meer boeien dan de film.
#91 Leer zelf gaten in de muur te boren om schilderijen en fotolijstjes op te hangen
Kleine meisjes worden groot, gaan op zichzelf en kunnen zelf nog geen band plakken of een schilderij ophangen. Tja. Boren ziet er lastiger uit dan het lijkt en ik moet het toch ooit zelf gaan doen, dus toen mijn vader een paar weken geleden langskwam met de boor heb ik zelf ook een paar gaten gemaakt. Niet met de klopboor trouwens, die is en blijft te angstaanjagend. Maar he, de schilderijen hangen (het handdoekenrekje en de pleerolhouder ook, na bijna een halfjaar hier te wonen) en ik zou het de volgende keer zo weer zelf doen. Die band, die mag mn vader plakken.
Update april
In maart is er veel gebeurd, veel aan doelen gewerkt maar zo goed als niets daadwerkelijk afgerond. Tijd voor een update.
#25 Doe vrijwilligerswerk
Tijd is het kostbaarste wat ik heb, vooral omdat ik er altijd een tekort aan heb (veel erger dan met geld). Toch kan het geen kwaad om het beetje vrije tijd dat ik nog heb in te zetten voor anderen. Vrijwilligerswerk heb ik eigenlijk nog nooit gedaan. Tenminste, niet zodanig dat ik het vind tellen als 'echt' vrijwilligerswerk. Fotograferen bij een wedstrijd, organiseren van kampen/uitjes, het is eigenlijk vanzelfsprekend.
Een keer een half dagje vrijwilligerswerk zet niet echt aan. En daarbij loop je de kans dat je hoop creert bij de organisatie, en dat ze je vaker willen hebben. Het klinkt misschien aso, maar ik wil liever nergens aan vast zitten, ik zit niet te wachten op een schuldgevoel.
Wat zou voor mij ideaal zijn? Een langere periode vrijwilligerswerk doen, liefst in het buitenland. Dus heb ik me aangemeld bij het IBO (internationale bouworde) voor een project in Italie. Komende zomer ga ik twee weken werken op een boerderij. De omschrijving op de site:
"Totdat ze weer hun eigen vleugels kunnen uitslaan, bieden drie families in Vicchio een liefdevol vervangend thuis aan drie jongens die door omstandigheden niet meer bij hun eigen familie kunnen wonen. Hun nieuwe woonplek is een boerderij met 16 hectare grond waar landbouwproducten op een biologische manier verbouwd worden. Er wordt belang gehecht aan een duurzame, milieuvriendelijke manier van leven. Er is hier voor vrijwilligers veel werk aan de winkel: je kunt meehelpen op de boerderij (in de moestuin of de dieren verzorgen) en bij diverse bouw- en reconstructiewerkzaamheden (dakreparatie, schoonmaken, schilderen en opknappen van meubels). De levensstijl is simpel en het is de bedoeling dat je meehelpt bij het bereiden van je eigen maaltijden."
Mijn aanmelding is bevestigd, mijn reis geboekt en drie weken voor vertrek krijg ik te horen wie de andere vrijwilligers zijn (en uit welk land ze komen). Ik heb er in ieder geval ongelooflijk veel zin in (ik hou van verven, dieren en het Italiaanse klimaat. Iets minder van het eten maar na een dag werken smaakt alles goed) en kan niet wachten tot het zover is. Voor wie meer info over dit project wil: de projectbeschrijving
#37 Hele Lekturama "de wereld van fotografie" serie kopen en lezen (en toepassen)
Een 27-delige encyclopedie toen fototoestellen nog een rolletje hadden en mensen zelf hun foto's ontwikkelden. Met titels als 'Speciale effecten en technieken' 'Meer doen met kleur' 'Alles over flitsen' 'Zelf afdrukken in zwart-wit' 'Fotografie en de natuur' en 'Praktische compositie'. Veel informatie (met name over camera's en lenzen enzo) zal niet meer up to date zijn, maar compositie en licht zijn tijdloos.
Op marktplaats worden regelmatig (incomplete) series aangeboden maar weinig verkocht. Na redelijk wat mailtjes had ik eindelijk iemand te pakken die zijn serie voor weinig wilde verkopen dus die staat nu in mijn boekenkast. Op de onderste plank. Want de plank hoger boog door onder het enorme gewicht van alle boeken. Nu nog tijd vinden om ze ook te lezen ...
#39 Prive
Niet genant, niet iets om geheim te houden, maar sommige dingen moet je niet op internet willen zetten. Doel gehaald.
#74 De split kunnen (lenigheid)
Ooit als klein meisje van een jaar of 10 kon ik hem bijna. Vlak daarna gestopt met turnen dus had het niet echt meer een meerwaarde. Nu, 11 jaar later, ben ik druk bezig met taekwondo (vechtsport waarin je vooral hoog schopt) en is het weer een voordeel als je lenig bent. Ik kan ondertussen hoog schoppen maar het zou toch net wat makkelijker zijn als ik een split zou kunnen.
Ik ben goed op weg, zit nu 5-10 cm van de grond af. Helaas is dat wel een hoek van bijna 30 graden, dat laatste stukje zal wel de grootste moeite worden. Maar toch, hij fijn zou het zijn als ik nu eindelijk wél de split zou kunnen, eindelijk. Ik blijf vrolijk verder rekken.
#80 Alle Harry Potter boeken (Engels) nog een keer lezen (4/7)
Heerlijk leesvoer voor in de trein en op momenten dat je even moet wachten. Enige nadeel is dat het wel dikke boeken zijn die ik continue meesleep. Deel 4 heb ik in maart uitgelezen en deel 5 ben ik alweer halverwege. Leuk om alles weer eens een keer te lezen.
#81 LOTR marathon (alle films + bonusmateriaal) (11/12)
Toen ik ziek thuis zat met een ontstoken tong (hierover meer bij het verhaal over de mislukte piercing) heb ik het hele weekend lord of the rings films gekeken. Eerst alle extended versions, en daarna het bonusmateriaal. Doordeweeks verder gegaan met het bonusmateriaal en de laatste dvd ligt al klaar en heb ik ook al bijna helemaal gezien. Stiekem vind ik de bonusdvd's eigenlijk leuker dan de films zelf. Zo'n kijkje achter de schermen en zien hoe de acteurs met elkaar omgaan is en blijft gewoon leuk. Met Viggo Mortensen als ultieme gek.
#25 Doe vrijwilligerswerk
Tijd is het kostbaarste wat ik heb, vooral omdat ik er altijd een tekort aan heb (veel erger dan met geld). Toch kan het geen kwaad om het beetje vrije tijd dat ik nog heb in te zetten voor anderen. Vrijwilligerswerk heb ik eigenlijk nog nooit gedaan. Tenminste, niet zodanig dat ik het vind tellen als 'echt' vrijwilligerswerk. Fotograferen bij een wedstrijd, organiseren van kampen/uitjes, het is eigenlijk vanzelfsprekend.
Een keer een half dagje vrijwilligerswerk zet niet echt aan. En daarbij loop je de kans dat je hoop creert bij de organisatie, en dat ze je vaker willen hebben. Het klinkt misschien aso, maar ik wil liever nergens aan vast zitten, ik zit niet te wachten op een schuldgevoel.
Wat zou voor mij ideaal zijn? Een langere periode vrijwilligerswerk doen, liefst in het buitenland. Dus heb ik me aangemeld bij het IBO (internationale bouworde) voor een project in Italie. Komende zomer ga ik twee weken werken op een boerderij. De omschrijving op de site:
"Totdat ze weer hun eigen vleugels kunnen uitslaan, bieden drie families in Vicchio een liefdevol vervangend thuis aan drie jongens die door omstandigheden niet meer bij hun eigen familie kunnen wonen. Hun nieuwe woonplek is een boerderij met 16 hectare grond waar landbouwproducten op een biologische manier verbouwd worden. Er wordt belang gehecht aan een duurzame, milieuvriendelijke manier van leven. Er is hier voor vrijwilligers veel werk aan de winkel: je kunt meehelpen op de boerderij (in de moestuin of de dieren verzorgen) en bij diverse bouw- en reconstructiewerkzaamheden (dakreparatie, schoonmaken, schilderen en opknappen van meubels). De levensstijl is simpel en het is de bedoeling dat je meehelpt bij het bereiden van je eigen maaltijden."
Mijn aanmelding is bevestigd, mijn reis geboekt en drie weken voor vertrek krijg ik te horen wie de andere vrijwilligers zijn (en uit welk land ze komen). Ik heb er in ieder geval ongelooflijk veel zin in (ik hou van verven, dieren en het Italiaanse klimaat. Iets minder van het eten maar na een dag werken smaakt alles goed) en kan niet wachten tot het zover is. Voor wie meer info over dit project wil: de projectbeschrijving
#37 Hele Lekturama "de wereld van fotografie" serie kopen en lezen (en toepassen)
Een 27-delige encyclopedie toen fototoestellen nog een rolletje hadden en mensen zelf hun foto's ontwikkelden. Met titels als 'Speciale effecten en technieken' 'Meer doen met kleur' 'Alles over flitsen' 'Zelf afdrukken in zwart-wit' 'Fotografie en de natuur' en 'Praktische compositie'. Veel informatie (met name over camera's en lenzen enzo) zal niet meer up to date zijn, maar compositie en licht zijn tijdloos.
Op marktplaats worden regelmatig (incomplete) series aangeboden maar weinig verkocht. Na redelijk wat mailtjes had ik eindelijk iemand te pakken die zijn serie voor weinig wilde verkopen dus die staat nu in mijn boekenkast. Op de onderste plank. Want de plank hoger boog door onder het enorme gewicht van alle boeken. Nu nog tijd vinden om ze ook te lezen ...
#39 Prive
Niet genant, niet iets om geheim te houden, maar sommige dingen moet je niet op internet willen zetten. Doel gehaald.
#74 De split kunnen (lenigheid)
Ooit als klein meisje van een jaar of 10 kon ik hem bijna. Vlak daarna gestopt met turnen dus had het niet echt meer een meerwaarde. Nu, 11 jaar later, ben ik druk bezig met taekwondo (vechtsport waarin je vooral hoog schopt) en is het weer een voordeel als je lenig bent. Ik kan ondertussen hoog schoppen maar het zou toch net wat makkelijker zijn als ik een split zou kunnen.
Ik ben goed op weg, zit nu 5-10 cm van de grond af. Helaas is dat wel een hoek van bijna 30 graden, dat laatste stukje zal wel de grootste moeite worden. Maar toch, hij fijn zou het zijn als ik nu eindelijk wél de split zou kunnen, eindelijk. Ik blijf vrolijk verder rekken.
#80 Alle Harry Potter boeken (Engels) nog een keer lezen (4/7)
Heerlijk leesvoer voor in de trein en op momenten dat je even moet wachten. Enige nadeel is dat het wel dikke boeken zijn die ik continue meesleep. Deel 4 heb ik in maart uitgelezen en deel 5 ben ik alweer halverwege. Leuk om alles weer eens een keer te lezen.
#81 LOTR marathon (alle films + bonusmateriaal) (11/12)
Toen ik ziek thuis zat met een ontstoken tong (hierover meer bij het verhaal over de mislukte piercing) heb ik het hele weekend lord of the rings films gekeken. Eerst alle extended versions, en daarna het bonusmateriaal. Doordeweeks verder gegaan met het bonusmateriaal en de laatste dvd ligt al klaar en heb ik ook al bijna helemaal gezien. Stiekem vind ik de bonusdvd's eigenlijk leuker dan de films zelf. Zo'n kijkje achter de schermen en zien hoe de acteurs met elkaar omgaan is en blijft gewoon leuk. Met Viggo Mortensen als ultieme gek.
Nerd alert
Je bent ambitieus of je bent het niet. Misschien een beetje nerdy, maar ik ga voor hoge cijfers. Achterliggende redenatie: als ik een laag cijfer haal, heb ik meestal niet veel begrepen van het vak en ik ben toch bezig met mijn studie om iets te leren. Sta liever niet voor gek als ik een stage/project doe, enkel omdat mijn kennis lager ligt dan je zou verwachten. Extra leuk is het, als je een keer het hoogste cijfer van de groep haalt. Geen idee waarom.
#1 Een keer de beste van de klas zijn
Het leek er even op dat dit nooit zou lukken. Mijn klasgenoten zijn slim, een paar gaan cum laude hun diploma halen. Toch is dit doel onverwacht dubbel gehaald. Maar niet bij een scheikunde vak. Ik kon als scheikundige schitteren tussen de psychobiologen en biomedici.
Het vak neurofarmacologie is een vast onderdeel voor derdejaars psychobiologie en een keuzevak voor derdejaars biomedische wetenschappen en masterstudenten. Het is opgedeeld in een biologisch deel, waarin hersenaandoeningen zoals parkinson, alzheimer, schizofrenie en depressie worden verklaard aan de hand van moleculaire pathways en receptoren. Dopamine tekorten en overschotten, agonisten en antagonisten, GPCR's en ion-kanalen, alles kwam voorbij. En een scheikundig deel, wat behandelt waarom een molecuul aan een receptor kan binden en hoe je een molecuul kunt optimaliseren zodat hij alleen aan je gewenste receptor bindt en niet aan anderen (wat ervoor zorgt dat je minder bijwerkingen krijgt). Van der Waals interactie, electrostatische interactie, waterstofbruggen, allemaal voor mij bekende stof uit het eerste jaar (ik ben nu derdejaars).
Dat scheikunde onderdeel is natuurlijk een geweldige kans om te scoren als scheikundige. Mijn basis was al veel sterker en ik geef zelf werkcollege op het niveau van de eerste colleges. Hier heb ik, tot niemands verrassing, inderdaad het hoogste gescoord. Beetje valsgespeeld eigenlijk en ik wilde het al niet mee laten tellen.
De verrassing kwam bij de toets over het research and development proces in een farmaceutisch bedrijf. Hiervoor kregen we drie dagen in het bedrijf colleges en aan het eind werden we getoetst. Hierin had ik geen voordeel ten opzichte van de andere studenten, alles was voor hen net zo nieuw als voor mij. Het enige wat we hier konden doen is alles goed onthouden, slimme aantekeningen maken en rijtjes met eigenschappen leren. Uiteindelijk de bijna maximale score behaald, tot mijn eigen verbazing.
De beste van de klas, en ik vind dat deze wel telt, want er zaten echt slimme mensen tussen. Maar ik was de grootste nerd. Ha.
#1 Een keer de beste van de klas zijn
Het leek er even op dat dit nooit zou lukken. Mijn klasgenoten zijn slim, een paar gaan cum laude hun diploma halen. Toch is dit doel onverwacht dubbel gehaald. Maar niet bij een scheikunde vak. Ik kon als scheikundige schitteren tussen de psychobiologen en biomedici.
Het vak neurofarmacologie is een vast onderdeel voor derdejaars psychobiologie en een keuzevak voor derdejaars biomedische wetenschappen en masterstudenten. Het is opgedeeld in een biologisch deel, waarin hersenaandoeningen zoals parkinson, alzheimer, schizofrenie en depressie worden verklaard aan de hand van moleculaire pathways en receptoren. Dopamine tekorten en overschotten, agonisten en antagonisten, GPCR's en ion-kanalen, alles kwam voorbij. En een scheikundig deel, wat behandelt waarom een molecuul aan een receptor kan binden en hoe je een molecuul kunt optimaliseren zodat hij alleen aan je gewenste receptor bindt en niet aan anderen (wat ervoor zorgt dat je minder bijwerkingen krijgt). Van der Waals interactie, electrostatische interactie, waterstofbruggen, allemaal voor mij bekende stof uit het eerste jaar (ik ben nu derdejaars).
Dat scheikunde onderdeel is natuurlijk een geweldige kans om te scoren als scheikundige. Mijn basis was al veel sterker en ik geef zelf werkcollege op het niveau van de eerste colleges. Hier heb ik, tot niemands verrassing, inderdaad het hoogste gescoord. Beetje valsgespeeld eigenlijk en ik wilde het al niet mee laten tellen.
De verrassing kwam bij de toets over het research and development proces in een farmaceutisch bedrijf. Hiervoor kregen we drie dagen in het bedrijf colleges en aan het eind werden we getoetst. Hierin had ik geen voordeel ten opzichte van de andere studenten, alles was voor hen net zo nieuw als voor mij. Het enige wat we hier konden doen is alles goed onthouden, slimme aantekeningen maken en rijtjes met eigenschappen leren. Uiteindelijk de bijna maximale score behaald, tot mijn eigen verbazing.
De beste van de klas, en ik vind dat deze wel telt, want er zaten echt slimme mensen tussen. Maar ik was de grootste nerd. Ha.
Stuk metaal door je tong
Piercings fascineren me. Al jaren en ik heb geen idee waarom. Maar nooit heb ik de stap gezet om er zelf eentje te laten zetten. Niet vanwege de pijn, ik kan wel tegen een beetje pijn, maar toch wel vanwege de vooroordelen die (veel) mensen hebben. Dat piercings voor een bepaald type mensen zouden zijn, dat je er met piercings niet representatief uit kan zien en je eerder afgewezen wordt bij sollicitatiegesprekken. Nu heb ik op het moment niet de wens een representatieve functie te vervullen, een mantelpakje is zo niet mijn ding, ik ga mijn ruiten voor de toekomst niet ingooien. Dus wil ik iets wat je niet altijd kan zien.
#46 Een (niet-zichtbare) piercing
Nou wat hou je dan nog over? De tongpiercing, nah, die is alsnog zichtbaar en dat past niet bij me. Navelpiercing hetzelfde, plus dat ik daar de buik niet voor heb. Van mijn tepels blijven ze af en down under moet ik echt geen naalden hebben.
Ik had het eigenlijk al opgegeven, de mogelijkheden waren voor mij allemaal niet geschikt. Tot ik hoorde over de tongwebpiercing. Een stuk metaal door het velletje onder je tong. Je ziet het alleen als je het laat zien, maar je voelt het zelf wel altijd. En, zo vond ik op internet, het geneest snel, er is nauwelijks zwelling en mensen om je heen hoeven niet te merken dat je een verse piercing hebt. En ik vond het mooi. Hoe het had moeten worden (google).
Klinkt ideaal, dus donderdag 17 februari ben ik met een vriendin de shop binnengelopen om mijn tong te laten doorboren. Iets waar ik nu, een maand later, niet meer aan moet denken.
Het zetten zelf ging heel erg snel, binnen een halve minuut zat het staafje er al doorheen. De naald deed wel even pijn, niet extreem, maar er stroomden wel tranen over mijn wangen terwijl ik eigenlijk gewoon moest lachen. Moest wel nog een tijdje blijven zitten/liggen omdat ik niet helemaal lekker was. Tijdens het naar huis fietsen merkte ik wel dat er wat zwelling ontstond, het praten ging wat minder lekker. Maar de piercing zelf voelde wel heel prettig aan en ik was er echt blij mee. Thuisgekomen lukte eten ook niet echt, zelfs vloeibaar eten was problematisch. Toen hadden alarmbellen al moeten gaan rinkelen. 's Avonds was de zwelling al zo erg dat ik een onderkin gekregen had, en het vlees onder mijn tong opgezwollen was waardoor het tegen mijn tanden aankwam. Ik heb een foto van de zwelling + piercing gemaakt..
Iedereen die bovenstaande beschrijving al onsmakelijk vindt of zich niet lekker begint te voelen: lees niet verder. Dit is geen leuk verhaal, dit is mijn ervaring met een piercing die compleet misgaat. De foto's zitten daarom ook onder een linkje.
Slapen ging niet zo goed, het deed toch wel behoorlijk pijn ondanks de pijnstillers. Mijn dag op school heb ik niet af kunnen maken, halverwege de dag kon ik mijn nek niet meer draaien, bijna niet meer praten door de zwelling, met heel veel moeite slikken en ik had een vreselijke hoofdpijn. In de hoop dat alles beter zou worden, ben ik even gaan slapen. Helaas, bij het wakker worden was de pijn nog net zo heftig. De zwelling was ondertussen zo erg dat de balletjes half in mijn tong verdwenen waren en ik geen verstaanbare klanken meer kon uitstoten. Ook had ik al een dag niets meer gegeten en kon ik mijn eigen speeksel zelfs niet meer doorslikken.
Teruggaan naar de shop was niet leuk. De pijn was erg, en ik wist dat het nog meer pijn zou doen om het staafje eruit te halen. Ik hoopte dat ze er dan een langer staafje in zouden zetten. Die hoop werd direct in de grond gemept, ik had een afstotingsreactie en dat zou alleen beter worden als de piercing eruit ging. Een halfuur heeft het geduurd, met veel tranen en paniek, en toen was hij eruit. En het voelde helemaal niet beter. Ik baalde dat ik geen piercing meer had, en in feite betaald had voor een ontstoken tong.
's Avonds bij mijn ouders zakte de zwelling onder invloed van ibu een beetje af. Eten was nog steeds niet mogelijk. Drinken ging met kleine slokjes. 's Nachts heeft mijn vader regelmatig gecontroleerd of ik nog wel goed ademde, de schat. Bij het opstaan meteen weer een ibu ingenomen en toen ging het mis. Goed mis. Om door te slikken gebruik je je tong, en de beweging zorgde ervoor dat de zwelling erger werd dan wanneer dan ook. Mijn tong was zo dik geworden dat ik mijn kiezen niet meer op elkaar kon zetten en mijn mond wijd open moest doen om te kunnen ademen (ik had een lichte verkoudheid en kon niet door mijn neus ademen). Een klein beetje zwelling extra en ademen zou niet meer mogelijk zijn.
Dus zaterdagochtend zat ik in het ziekenhuis bij de huisartsenpost, waar de zuster heel veel medelijden met me had. Antibiotica was wel nodig omdat er 'functieverlies' was: ik kon mijn tong niet bewegen en de zwelling was heftig te noemen. Met daarbij een opdracht: je moet weer gaan drinken. Hoeveel pijn het ook deed, ik moest verplicht een liter drinken die dag om uitdroging te verkomen. Ik had al twee dagen bijna niet gedronken. Zou ik dat niet doen, dan moest ik de dag erna weer terugkomen en zouden ze er een infuus in hangen.
Ik lag wel prima op de bank, kussentje onder mijn hoofd en tv kijken. Als je stil ligt is de pijn minder erg. De eerste antibiotica was een hele strijd, want slikken lukte maar niet. Het sloeg gelukkig al wel vrij snel aan. Niet genoeg om te kunnen eten helaas, en ik had ongelooflijke honger na 2 dagen zonder eten. Ik heb het weekend geleefd op ontbijtdrink en kreeg zo ook meteen mijn vocht binnen. Die liter vocht is me net aan gelukt, dus ik hoefde niet terug naar het ziekenhuis(al wees mijn ochtendurine wel op uitdroging).
Zondagavond kon ik voor het eerst weer iets eten (brood zonder korstjes), en ongeveer anderhalve week later kon ik alles weer eten. Behalve dingen die erg kruimelen, want mijn tong was zijn beweeglijkheid kwijt en kon de restjes niet schoonvegen.
We zijn nu een maand verder. Mijn tong heeft bijna zijn oude beweeglijkheid terug. Nog steeds niet helemaal inderdaad, er zit nog een klein beetje zwelling onder mijn tong. Of wie weet is dat littekenweefsel. De onderkin is in ieder geval weg, ik praat weer zonder te slissen en het enige wat je nog ziet van de piercingpoging is een klein gaatje onder mijn tong. Vergelijking van een maand geleden en nu: tong en onderkin. En bedenk hierbij, de zwelling is nog heel veel erger geworden, dit was een paar uur na het zetten.
Wat ik eraan overgehouden heb? Een gaatje onder mijn tong, en de zekerheid dat ik dit NOOIT meer doe. Geen vreemde materialen meer in mijn lijf, het heeft vrij duidelijk laten merken daar niet van gediend te zijn, piercings en tattoo's zijn om naar te kijken en niet om zelf te hebben. Helaas. Schrale troost: ik heb mn doel gehaald. Ik heb 26 uur lang een piercing gehad. En tijdens het ziek op bed liggen heb ik alle LOTR films gekeken, dus dat doel is ook al bijna gehaald. Nouja, moet het er maar mee doen.
#46 Een (niet-zichtbare) piercing
Nou wat hou je dan nog over? De tongpiercing, nah, die is alsnog zichtbaar en dat past niet bij me. Navelpiercing hetzelfde, plus dat ik daar de buik niet voor heb. Van mijn tepels blijven ze af en down under moet ik echt geen naalden hebben.
Ik had het eigenlijk al opgegeven, de mogelijkheden waren voor mij allemaal niet geschikt. Tot ik hoorde over de tongwebpiercing. Een stuk metaal door het velletje onder je tong. Je ziet het alleen als je het laat zien, maar je voelt het zelf wel altijd. En, zo vond ik op internet, het geneest snel, er is nauwelijks zwelling en mensen om je heen hoeven niet te merken dat je een verse piercing hebt. En ik vond het mooi. Hoe het had moeten worden (google).
Klinkt ideaal, dus donderdag 17 februari ben ik met een vriendin de shop binnengelopen om mijn tong te laten doorboren. Iets waar ik nu, een maand later, niet meer aan moet denken.
Het zetten zelf ging heel erg snel, binnen een halve minuut zat het staafje er al doorheen. De naald deed wel even pijn, niet extreem, maar er stroomden wel tranen over mijn wangen terwijl ik eigenlijk gewoon moest lachen. Moest wel nog een tijdje blijven zitten/liggen omdat ik niet helemaal lekker was. Tijdens het naar huis fietsen merkte ik wel dat er wat zwelling ontstond, het praten ging wat minder lekker. Maar de piercing zelf voelde wel heel prettig aan en ik was er echt blij mee. Thuisgekomen lukte eten ook niet echt, zelfs vloeibaar eten was problematisch. Toen hadden alarmbellen al moeten gaan rinkelen. 's Avonds was de zwelling al zo erg dat ik een onderkin gekregen had, en het vlees onder mijn tong opgezwollen was waardoor het tegen mijn tanden aankwam. Ik heb een foto van de zwelling + piercing gemaakt..
Iedereen die bovenstaande beschrijving al onsmakelijk vindt of zich niet lekker begint te voelen: lees niet verder. Dit is geen leuk verhaal, dit is mijn ervaring met een piercing die compleet misgaat. De foto's zitten daarom ook onder een linkje.
Slapen ging niet zo goed, het deed toch wel behoorlijk pijn ondanks de pijnstillers. Mijn dag op school heb ik niet af kunnen maken, halverwege de dag kon ik mijn nek niet meer draaien, bijna niet meer praten door de zwelling, met heel veel moeite slikken en ik had een vreselijke hoofdpijn. In de hoop dat alles beter zou worden, ben ik even gaan slapen. Helaas, bij het wakker worden was de pijn nog net zo heftig. De zwelling was ondertussen zo erg dat de balletjes half in mijn tong verdwenen waren en ik geen verstaanbare klanken meer kon uitstoten. Ook had ik al een dag niets meer gegeten en kon ik mijn eigen speeksel zelfs niet meer doorslikken.
Teruggaan naar de shop was niet leuk. De pijn was erg, en ik wist dat het nog meer pijn zou doen om het staafje eruit te halen. Ik hoopte dat ze er dan een langer staafje in zouden zetten. Die hoop werd direct in de grond gemept, ik had een afstotingsreactie en dat zou alleen beter worden als de piercing eruit ging. Een halfuur heeft het geduurd, met veel tranen en paniek, en toen was hij eruit. En het voelde helemaal niet beter. Ik baalde dat ik geen piercing meer had, en in feite betaald had voor een ontstoken tong.
's Avonds bij mijn ouders zakte de zwelling onder invloed van ibu een beetje af. Eten was nog steeds niet mogelijk. Drinken ging met kleine slokjes. 's Nachts heeft mijn vader regelmatig gecontroleerd of ik nog wel goed ademde, de schat. Bij het opstaan meteen weer een ibu ingenomen en toen ging het mis. Goed mis. Om door te slikken gebruik je je tong, en de beweging zorgde ervoor dat de zwelling erger werd dan wanneer dan ook. Mijn tong was zo dik geworden dat ik mijn kiezen niet meer op elkaar kon zetten en mijn mond wijd open moest doen om te kunnen ademen (ik had een lichte verkoudheid en kon niet door mijn neus ademen). Een klein beetje zwelling extra en ademen zou niet meer mogelijk zijn.
Dus zaterdagochtend zat ik in het ziekenhuis bij de huisartsenpost, waar de zuster heel veel medelijden met me had. Antibiotica was wel nodig omdat er 'functieverlies' was: ik kon mijn tong niet bewegen en de zwelling was heftig te noemen. Met daarbij een opdracht: je moet weer gaan drinken. Hoeveel pijn het ook deed, ik moest verplicht een liter drinken die dag om uitdroging te verkomen. Ik had al twee dagen bijna niet gedronken. Zou ik dat niet doen, dan moest ik de dag erna weer terugkomen en zouden ze er een infuus in hangen.
Ik lag wel prima op de bank, kussentje onder mijn hoofd en tv kijken. Als je stil ligt is de pijn minder erg. De eerste antibiotica was een hele strijd, want slikken lukte maar niet. Het sloeg gelukkig al wel vrij snel aan. Niet genoeg om te kunnen eten helaas, en ik had ongelooflijke honger na 2 dagen zonder eten. Ik heb het weekend geleefd op ontbijtdrink en kreeg zo ook meteen mijn vocht binnen. Die liter vocht is me net aan gelukt, dus ik hoefde niet terug naar het ziekenhuis(al wees mijn ochtendurine wel op uitdroging).
Zondagavond kon ik voor het eerst weer iets eten (brood zonder korstjes), en ongeveer anderhalve week later kon ik alles weer eten. Behalve dingen die erg kruimelen, want mijn tong was zijn beweeglijkheid kwijt en kon de restjes niet schoonvegen.
We zijn nu een maand verder. Mijn tong heeft bijna zijn oude beweeglijkheid terug. Nog steeds niet helemaal inderdaad, er zit nog een klein beetje zwelling onder mijn tong. Of wie weet is dat littekenweefsel. De onderkin is in ieder geval weg, ik praat weer zonder te slissen en het enige wat je nog ziet van de piercingpoging is een klein gaatje onder mijn tong. Vergelijking van een maand geleden en nu: tong en onderkin. En bedenk hierbij, de zwelling is nog heel veel erger geworden, dit was een paar uur na het zetten.
Wat ik eraan overgehouden heb? Een gaatje onder mijn tong, en de zekerheid dat ik dit NOOIT meer doe. Geen vreemde materialen meer in mijn lijf, het heeft vrij duidelijk laten merken daar niet van gediend te zijn, piercings en tattoo's zijn om naar te kijken en niet om zelf te hebben. Helaas. Schrale troost: ik heb mn doel gehaald. Ik heb 26 uur lang een piercing gehad. En tijdens het ziek op bed liggen heb ik alle LOTR films gekeken, dus dat doel is ook al bijna gehaald. Nouja, moet het er maar mee doen.
Lopen maar
De trektocht door Ierland deed het misschien al vermoeden: ik hou wel van lange afstanden lopen. Je komt nog eens ergens, bent langzaam genoeg om goed om je heen te kijken en kan nog eens rustig een foto maken. De fiets gaat wat dat betreft iets te snel en dan moet je ook weer afstappen. Oh en mn fiets doet het niet zo hard meer op het moment, maar daar later meer over.
Ik woon sinds een halfjaar in Amsterdam, maar kan moeilijk zeggen dat ik de stad echt ken. Ik woon in een buitenwijk en ontloop het centrum eigenlijk wel omdat ik toeristen het irritantste soort mens op deze planeet vind. Ze lopen niet door, staan opeens midden op straat stil ("Oh kijk, *insert iets totaal oninteressants wat er te zien is*") en lijken totaal niet in de gaten te hebben dat er ook mensen zijn die wél een doel hebben. Toch heeft het centrum van Amsterdam best mooie plaatsen en daarom heb ik meegedaan aan een wandeltocht langs de historische gebouwen in Amsterdam.
#72 Meedoen aan een georganiseerde wandeltocht
Op 12 en 13 maart 2011 organiseert Ons Genoegen weer een mooie wandeltocht door "oud Amsterdam". Deze tocht voert u weer naar plekjes die voor velen onbekend zijn. U krijgt een wandelroute mee waarop de bijzondere monumenten en bezienswaardigheden met een bescheiden uitleg staan aangegeven. (aldus de website)
Ik was van plan om 9 uur te starten. Vroeg weg, dan is het nog rustig in het centrum, minder mensen om over te struikelen, je kan een lange afstand lopen en hebt ook nog wat aan de rest van je dag. Het liep iets anders, vroeg opstaan blijft een uitdaging en uiteindelijk ben ik kwart voor 1 pas gestart. Het werd daarom ook een iets kortere afstand, de 15km.
De route was leuk, het eerste deel liep echt door het drukke touristische centrum. Ik heb me netjes gedragen en niemand opzij geduwd, omver gelopen en ben niet boos geworden. Ik merk wel dat ik stadlopen minder leuk vind dan natuur. Het was wel typisch Amsterdam, inclusief getik op de ramen (kwam 2x langs een bordeel). Het tweede deel ging de jordaan in, en door het Westerpark. Dit is meer mijn smaak, kon mijn eigen tempo aanhouden en je zag ook nog wat groen.
Na iets minder dan 3 uur gelopen te hebben (met tussendoor 10 min pauze) kwam ik weer aan bij het beginpunt en kreeg ik medaille. Net de avondvierdaagse, alleen de bloemen en de sinaasappel met pepermunt en een zakdoek eromheen ontbraken nog. En het heuptasje, maar dat maakten de andere (overigens met name oudere) wandelaars wel weer goed.
Het plan was fiets pakken, naar huis, schoenen uit (had mijn oude sportschoenen aangedaan in plaats van mijn wandelschoenen, dus er was een blaar gevormd op mijn hiel en mijn voeten deden flink pijn) en eten. Band leeg. Naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker, die was net 10 min daarvoor gesloten. Volgende zoeken. Daar konden ze mijn band wel oppompen. Nog even boodschappen gedaan en toen ik terug kwam was mijn band weer leeg. Band was niet gewoon leeg, maar lek.
En daar sta je dan, 7 km bij huis vandaan met boodschappen en een fiets waarop je niet meer kan rijden. Normaalgesproken zou ik gaan lopen, maar na die 15 km had ik daar niet zoveel trek meer in. Met fiets aan de hand naar de Westermarkt gelopen om daar de tram te pakken richting huis. Ik stond al half binnen, toen tramcontroleur opeens riep dat er geen fietsen naar binnen mochten. Ik moest maar gaan lopen. Ik zal hier maar niet neerzetten wat ik toen over die vent dacht, maar vrij vertaald komen er veel leestekens in voor.
Ja en wat moet je dan? Toch maar gaan lopen. Eerst naar de Dam (druk! maar mensen gaan tenminste wel voor je aan de kant als je een fiets hebt) en dan richting centraal station. Gelukkig is de tram die vanaf Centraal naar mijn huis rijdt wél fietsproof. Kwam het toch nog goed. Min of meer, ik ben een uur langer onderweg geweest en mijn blaar was ondertussen opengegaan.
Ik was te laat om de 20km te lopen, maar uiteindelijk heb ik in mijn zoektocht naar een fietsenmaker en wandeling naar de Dam wel 5km extra gelopen. Heb ik toch mijn zin gekregen (soort van. Een lekke band was ook niet helemaal de bedoeling). Met een medaille en een blaar als pijnlijke herinneringen.
Ik woon sinds een halfjaar in Amsterdam, maar kan moeilijk zeggen dat ik de stad echt ken. Ik woon in een buitenwijk en ontloop het centrum eigenlijk wel omdat ik toeristen het irritantste soort mens op deze planeet vind. Ze lopen niet door, staan opeens midden op straat stil ("Oh kijk, *insert iets totaal oninteressants wat er te zien is*") en lijken totaal niet in de gaten te hebben dat er ook mensen zijn die wél een doel hebben. Toch heeft het centrum van Amsterdam best mooie plaatsen en daarom heb ik meegedaan aan een wandeltocht langs de historische gebouwen in Amsterdam.
#72 Meedoen aan een georganiseerde wandeltocht
Op 12 en 13 maart 2011 organiseert Ons Genoegen weer een mooie wandeltocht door "oud Amsterdam". Deze tocht voert u weer naar plekjes die voor velen onbekend zijn. U krijgt een wandelroute mee waarop de bijzondere monumenten en bezienswaardigheden met een bescheiden uitleg staan aangegeven. (aldus de website)
Ik was van plan om 9 uur te starten. Vroeg weg, dan is het nog rustig in het centrum, minder mensen om over te struikelen, je kan een lange afstand lopen en hebt ook nog wat aan de rest van je dag. Het liep iets anders, vroeg opstaan blijft een uitdaging en uiteindelijk ben ik kwart voor 1 pas gestart. Het werd daarom ook een iets kortere afstand, de 15km.
De route was leuk, het eerste deel liep echt door het drukke touristische centrum. Ik heb me netjes gedragen en niemand opzij geduwd, omver gelopen en ben niet boos geworden. Ik merk wel dat ik stadlopen minder leuk vind dan natuur. Het was wel typisch Amsterdam, inclusief getik op de ramen (kwam 2x langs een bordeel). Het tweede deel ging de jordaan in, en door het Westerpark. Dit is meer mijn smaak, kon mijn eigen tempo aanhouden en je zag ook nog wat groen.
Na iets minder dan 3 uur gelopen te hebben (met tussendoor 10 min pauze) kwam ik weer aan bij het beginpunt en kreeg ik medaille. Net de avondvierdaagse, alleen de bloemen en de sinaasappel met pepermunt en een zakdoek eromheen ontbraken nog. En het heuptasje, maar dat maakten de andere (overigens met name oudere) wandelaars wel weer goed.
Het plan was fiets pakken, naar huis, schoenen uit (had mijn oude sportschoenen aangedaan in plaats van mijn wandelschoenen, dus er was een blaar gevormd op mijn hiel en mijn voeten deden flink pijn) en eten. Band leeg. Naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker, die was net 10 min daarvoor gesloten. Volgende zoeken. Daar konden ze mijn band wel oppompen. Nog even boodschappen gedaan en toen ik terug kwam was mijn band weer leeg. Band was niet gewoon leeg, maar lek.
En daar sta je dan, 7 km bij huis vandaan met boodschappen en een fiets waarop je niet meer kan rijden. Normaalgesproken zou ik gaan lopen, maar na die 15 km had ik daar niet zoveel trek meer in. Met fiets aan de hand naar de Westermarkt gelopen om daar de tram te pakken richting huis. Ik stond al half binnen, toen tramcontroleur opeens riep dat er geen fietsen naar binnen mochten. Ik moest maar gaan lopen. Ik zal hier maar niet neerzetten wat ik toen over die vent dacht, maar vrij vertaald komen er veel leestekens in voor.
Ja en wat moet je dan? Toch maar gaan lopen. Eerst naar de Dam (druk! maar mensen gaan tenminste wel voor je aan de kant als je een fiets hebt) en dan richting centraal station. Gelukkig is de tram die vanaf Centraal naar mijn huis rijdt wél fietsproof. Kwam het toch nog goed. Min of meer, ik ben een uur langer onderweg geweest en mijn blaar was ondertussen opengegaan.
Ik was te laat om de 20km te lopen, maar uiteindelijk heb ik in mijn zoektocht naar een fietsenmaker en wandeling naar de Dam wel 5km extra gelopen. Heb ik toch mijn zin gekregen (soort van. Een lekke band was ook niet helemaal de bedoeling). Met een medaille en een blaar als pijnlijke herinneringen.
Nieuwe recepten
Tussen alle drukte en school door heb ik gelukkig ook tijd om zo nu en dan een nieuw recept uit te proberen. Met name gebak/zoetigheid omdat ik dat het leukst vindt om te doen (en de ingredienten vaak wat 'normaler' zijn en makkelijk te vinden).
#9 Probeer 25 recepten waarbij geen zakjes/pakjes gebruikt worden en maak hiervan een mooie foto voor in de receptenmap
Klik op de links om naar het originele recept te gaan.
#3 Chocolate-caramel bars
Niet heel makkelijk om te maken, de caramel wilde niet dik worden en het bakken van de onderste laag ging ook niet in 1x goed. Maar man, wat waren ze lekker toen ze klaar waren (aldus klasgenoten en mensen aan wie ik ze opgevoerd heb). Ik vond ze zelf niet geniaal, volgende keer wil ik van de onderste laag een echte brownie maken ipv alleen met cacaopoeder.
#4 Kwark met grapefruit
Heel basic eigenlijk, kostte nauwelijks tijd. Alleen het grapefruit pellen en proberen om de partjes heel te houden voor de foto was wat gedoe. Ik ben niet dolenthousiast over dit recept, vind de smaken niet goed bij elkaar passen, de grapefruit ligt er maar een beetje bij eigenlijk.
#5 Karin's citroentaart
Ik heb voor Day Zero al eerder een citroentaart gemaakt. Die vond ik toen niet zo'n succes en die zag er ook niet zo mooi uit. Vergeet die taart, deze is 10x lekkerder! Een echt zure bovenlaag (maar niet zo zuur dat je er vies van gaat kijken) en frisse smaak. Ja, ik ben om, citroentaart kan best lekker zijn.
#9 Probeer 25 recepten waarbij geen zakjes/pakjes gebruikt worden en maak hiervan een mooie foto voor in de receptenmap
Klik op de links om naar het originele recept te gaan.
#3 Chocolate-caramel bars
Niet heel makkelijk om te maken, de caramel wilde niet dik worden en het bakken van de onderste laag ging ook niet in 1x goed. Maar man, wat waren ze lekker toen ze klaar waren (aldus klasgenoten en mensen aan wie ik ze opgevoerd heb). Ik vond ze zelf niet geniaal, volgende keer wil ik van de onderste laag een echte brownie maken ipv alleen met cacaopoeder.
#4 Kwark met grapefruit
Heel basic eigenlijk, kostte nauwelijks tijd. Alleen het grapefruit pellen en proberen om de partjes heel te houden voor de foto was wat gedoe. Ik ben niet dolenthousiast over dit recept, vind de smaken niet goed bij elkaar passen, de grapefruit ligt er maar een beetje bij eigenlijk.
#5 Karin's citroentaart
Ik heb voor Day Zero al eerder een citroentaart gemaakt. Die vond ik toen niet zo'n succes en die zag er ook niet zo mooi uit. Vergeet die taart, deze is 10x lekkerder! Een echt zure bovenlaag (maar niet zo zuur dat je er vies van gaat kijken) en frisse smaak. Ja, ik ben om, citroentaart kan best lekker zijn.
Warme chocolademelk
#49 Ga vrijwillig naar buiten bij koud weer, raak verkleumd en geniet daarna extra van de warme chocolademelk
Vandaag was het koud. Als ik het weerbericht mag geloven zaten we rond vriespunt. Maar wat was het toch eigenlijk ook heerlijk weer: blauwe luchten, zonnetje erbij ... Hoog tijd om naar buiten te gaan en wat zon mee te pikken. Wat nou winterdepressie.
Samen met een vriendin de hele middag in het park rondgelopen, gespeeld met de camera's (ik heb een nieuwe en zij mocht mijn oude gebruiken). Toen we weer thuis kwamen waren we behoorlijk koud, met name onze handen. En wat is er dan lekkerder dan een mok warme chocolademelk. Proost!
(klik op de foto voor grotere formaat en om bij mijn fotostream te komen, waar de foto's van het park ook staan of komen te staan)
Vandaag was het koud. Als ik het weerbericht mag geloven zaten we rond vriespunt. Maar wat was het toch eigenlijk ook heerlijk weer: blauwe luchten, zonnetje erbij ... Hoog tijd om naar buiten te gaan en wat zon mee te pikken. Wat nou winterdepressie.
Samen met een vriendin de hele middag in het park rondgelopen, gespeeld met de camera's (ik heb een nieuwe en zij mocht mijn oude gebruiken). Toen we weer thuis kwamen waren we behoorlijk koud, met name onze handen. En wat is er dan lekkerder dan een mok warme chocolademelk. Proost!
(klik op de foto voor grotere formaat en om bij mijn fotostream te komen, waar de foto's van het park ook staan of komen te staan)
Een jaar day zero
Precies een jaar geleden was mijn lijst af en begon ik aan mijn day zero project. Mooi moment om te kijken hoe het ervoor staat.
Er zijn 365 dagen van de 1001 voorbij. Dat is totaal 36% van de tijd. Hierbij horen statistisch gezien dan 36-37 afgeronde doelen. Ik heb nu 36 doelen afgerond, mooi op schema, en heb van 8 doelen deelonderwerpen afgerond. De behaalde doelen: #2, #7, #8, #11, #12, #17, #18, #23, #26, #29, #30, #35, #38, #39, #42, #43, #48, #50, #51, #55, #60, #61, #62, #63, #64, #66, #67, #69, #83, #87, #88, #90, #92, #97 en #100.
De leukste? Ierland, Lowlands, sauna, Windmills en de sociale doelen.
De moeilijkste? Een week lowcarb en een maand geen eten kopen op het station.
En de plant? Die leeft nog en bloeit zelfs voor de tweede keer!
En dan het blog. Bij onderstaande statistieken zijn mijn eigen views niet opgenomen.
Aantal berichten: 33
Totaal aantal views: 2173
Grootst aantal views van 1 bericht: 29 (Lang zal ze leven)
Meeste views per maand: 543 (januari 2011)
Meeste verwijzingen: 291 (forum.fok.nl), 286 (dayzeroproject.nl), 48 (google.nl)
Locatie van bezoekers: 1952 (NL), 66 (BE), 59 (VS) en nog een klein aantal views vanaf Argentinie, UK, Duitsland, Chili, Rusland, Zweden en Frankrijk
Browser van bezoekers: 1431 (IE), 296 (Firefox), 286 (Chrome), 122 (Safari), 18 (Opera)
Besturingssysteem van bezoekers: 89% Windows, 7% Mac
Dat er nog maar veel doelen en blogs mogen volgen! Ik heb komende week alweer wat in de planning staan, maar daarover later meer ;).
Er zijn 365 dagen van de 1001 voorbij. Dat is totaal 36% van de tijd. Hierbij horen statistisch gezien dan 36-37 afgeronde doelen. Ik heb nu 36 doelen afgerond, mooi op schema, en heb van 8 doelen deelonderwerpen afgerond. De behaalde doelen: #2, #7, #8, #11, #12, #17, #18, #23, #26, #29, #30, #35, #38, #39, #42, #43, #48, #50, #51, #55, #60, #61, #62, #63, #64, #66, #67, #69, #83, #87, #88, #90, #92, #97 en #100.
De leukste? Ierland, Lowlands, sauna, Windmills en de sociale doelen.
De moeilijkste? Een week lowcarb en een maand geen eten kopen op het station.
En de plant? Die leeft nog en bloeit zelfs voor de tweede keer!
En dan het blog. Bij onderstaande statistieken zijn mijn eigen views niet opgenomen.
Aantal berichten: 33
Totaal aantal views: 2173
Grootst aantal views van 1 bericht: 29 (Lang zal ze leven)
Meeste views per maand: 543 (januari 2011)
Meeste verwijzingen: 291 (forum.fok.nl), 286 (dayzeroproject.nl), 48 (google.nl)
Locatie van bezoekers: 1952 (NL), 66 (BE), 59 (VS) en nog een klein aantal views vanaf Argentinie, UK, Duitsland, Chili, Rusland, Zweden en Frankrijk
Browser van bezoekers: 1431 (IE), 296 (Firefox), 286 (Chrome), 122 (Safari), 18 (Opera)
Besturingssysteem van bezoekers: 89% Windows, 7% Mac
Dat er nog maar veel doelen en blogs mogen volgen! Ik heb komende week alweer wat in de planning staan, maar daarover later meer ;).
Prive en klusjes doen
Het eerste doel gaat geen toelichting krijgen. Niet omdat het iets genants is, maar sommige dingen vallen gewoon in de categorie 'too much information'. Maar #39 is gehaald en ik kan het afstrepen.
#67 Klusjes in huis doen zonder te klagen
Ik heb een ongelooflijke hekel aan huishoudelijke klusjes, en met stip op 1 staat de afwas. Het duurt me te lang, het is vies en het komt elke dag terug. Ze betrappen mij er thuis daarom ook nooit op dat ik uit mezelf ga schoonmaken. Opruimen nog wel eens, ik kan niet tegen de troep van anderen. Gelukkig is er een taakverdeling wat betreft afwassen, maar een keer extra, dat zat er voor mij nooit in.
Stom eigenlijk. Hoeveel moeite is het nou om even 10 min te helpen met de afwas, wat glazen op te ruimen en mensen te vragen of ze ook wat willen drinken. Nu heb ik op dit moment niemand om tegen te klagen dat ik klusjes moet doen: ik woon tegenwoordig in mn eentje. Bij mijn ouders is mijn 'taak' in het afwassen vervallen, maar vragen ze me soms nog wel om mee te helpen. Mooi moment om dat gewoon eens zonder klagen te doen. Dus heb ik de afgelopen keren dat ik bij mn ouders was gewoon meegeholpen met alles wat ze me vroegen en zelfs extra gedaan. Dat voelt eigenlijk veel beter dan altijd problemen erover maken. Dit had ik veel eerder moeten doen (en ga ik ook vaker doen).
Nu maar hopen dat mn ouders dit niet lezen ...
#67 Klusjes in huis doen zonder te klagen
Ik heb een ongelooflijke hekel aan huishoudelijke klusjes, en met stip op 1 staat de afwas. Het duurt me te lang, het is vies en het komt elke dag terug. Ze betrappen mij er thuis daarom ook nooit op dat ik uit mezelf ga schoonmaken. Opruimen nog wel eens, ik kan niet tegen de troep van anderen. Gelukkig is er een taakverdeling wat betreft afwassen, maar een keer extra, dat zat er voor mij nooit in.
Stom eigenlijk. Hoeveel moeite is het nou om even 10 min te helpen met de afwas, wat glazen op te ruimen en mensen te vragen of ze ook wat willen drinken. Nu heb ik op dit moment niemand om tegen te klagen dat ik klusjes moet doen: ik woon tegenwoordig in mn eentje. Bij mijn ouders is mijn 'taak' in het afwassen vervallen, maar vragen ze me soms nog wel om mee te helpen. Mooi moment om dat gewoon eens zonder klagen te doen. Dus heb ik de afgelopen keren dat ik bij mn ouders was gewoon meegeholpen met alles wat ze me vroegen en zelfs extra gedaan. Dat voelt eigenlijk veel beter dan altijd problemen erover maken. Dit had ik veel eerder moeten doen (en ga ik ook vaker doen).
Nu maar hopen dat mn ouders dit niet lezen ...
In de broodrooster of naar de sauna
Sauna. Flink zweten zonder moe te worden en zonder plakkerige kleren. Heerlijk ontspannend en naar huis met een zacht huidje. Wat wil je nog meer.
#50 Naar de sauna
Optimel bracht dit doel dichterbij, 2e persoon gratis en dan wordt het toch wel erg interessant. Nu ben ik nog nooit naar de sauna geweest en voelde ik er vrij weinig voor om in mn eentje zelf te moeten ontdekken hoe een sauna werkt, dus mijn moeder ging mee. En toevallig was het nog damesdag ook.
De locatie was een middelgrote sauna waar alle voorzieningen waren (2 sauna's, stoombad, IR sauna, zwembad, kruidenontspanruimte, zoutscrub, bubbelbad), en wat achterstallig onderhoud. http://www.aphrodite.nl/ Maar van dat laatste heb je geen last als je de tegels niet van dichtbij bekijkt, de stoelen inspecteert of probeert uit het raam te kijken. Ik was wel duidelijk de jongste, en na mij zal mijn moeder de jongste geweest zijn. De gemiddelde leeftijd lag op een jaar of 60 vermoed ik. De sfeer lijkt me een stuk minder ontspannen als er veel jong volk rondloopt.
Nou, naar de kleedkamer, kleren uit en badjas aan. Een beetje onwennig wel, om opeens alleen een badjas aan te hebben. Dat onwennige was er al snel van af, stap 2 was douchen en dat doe je altijd zonder kleren dus ik was er meteen al aan gewend. Heb ik dus echt voor niets opgezien tegen het bloot zijn.
De gewone sauna in. Ja het is warm, maar echt zweten? Dat viel eigenlijk behoorlijk tegen. Ik werd na een tijdje wat licht in mn hoofd en ben er toen maar uit gegaan. Lekker hoor, dat warme, maar ik had wat meer zweet verwacht.
En toen kwam de verschrikking. Het afkoelen. Eerst met de douche geprobeerd maar dat was geen succes want ik ontweek het koude water onbewust steeds. Dan maar met bruut geweld: een douche die vanaf de zijkant water spuit, en dan vanaf 2 kanten (90 graden ertussen). Twee keer een rondje draaien en ik was al wel afgekoeld. KOUD!!! Kreeg het er benauwd van, zo koud is dat water. Stond daarna nog een minuut naar lucht te happen, in de sauna adem je heel anders dan normaalgesproken, en met het koude water wil je je adem inhouden en adem je ook raar. De andere dames moesten volgens mij wel een beetje om mij lachen.
Een beetje zwemmen, in het bubbelbad en dan de volgende ronde. Het stoombad. Dat is toch veel meer mijn ding. Niet zo vreselijk warm (bij de normale sauna kreeg ik het gevoel een zonnesteek op te lopen), heel erg mistig (je kan de persoon naast je niet eens zien) en eindelijk het langverwachte zweet. Eruit en dan herhaalt het afkoelen - ontspannen ritueel zich weer.
Er was ook een gratis zoutscrub hoek. Ik geloof niet dat ik ooit zo'n zacht huidje heb gehad. Dat wil ik ook wel thuis ... Waar ik ook wel nieuwsgierig naar was de aromatische rustruimte. Het rook er lekker kruidig, 55 graden dus je zou niet mogen zweten. Voor mij nét iets te warm, zou er niet bij in slaap kunnen vallen, maar een prima tussendoortje.
De IR sauna. Nou dat is dus echt niets voor mij. Voelde me direct al een broodje in de broodrooster, met die rode spiralen voor en achter je. Mijn broertje vroeg achterof of je ook omhoog geschoten werd als je tijd om was. En veel te warm plaatselijk. Alsof je ongelooflijk aan het verbranden bent, je zweet niet maar je gloeit. Binnen een minuut stonden we weer buiten om toch maar naar het stoombad te gaan.
Tussendoor ook nog geluncht (wat langer duurde dan gehoopt omdat ze het presteerden 45 min te doen over het maken van 2 broodjes, waarbij mijn broodje aan de onderkant ook nog eens licht verbrand was in de grill) en na een paar uur weer naar huis. Heerlijk ontspannen en rozig. Dit is zo ongelooflijk voor herhaling vatbaar.
#50 Naar de sauna
Optimel bracht dit doel dichterbij, 2e persoon gratis en dan wordt het toch wel erg interessant. Nu ben ik nog nooit naar de sauna geweest en voelde ik er vrij weinig voor om in mn eentje zelf te moeten ontdekken hoe een sauna werkt, dus mijn moeder ging mee. En toevallig was het nog damesdag ook.
De locatie was een middelgrote sauna waar alle voorzieningen waren (2 sauna's, stoombad, IR sauna, zwembad, kruidenontspanruimte, zoutscrub, bubbelbad), en wat achterstallig onderhoud. http://www.aphrodite.nl/ Maar van dat laatste heb je geen last als je de tegels niet van dichtbij bekijkt, de stoelen inspecteert of probeert uit het raam te kijken. Ik was wel duidelijk de jongste, en na mij zal mijn moeder de jongste geweest zijn. De gemiddelde leeftijd lag op een jaar of 60 vermoed ik. De sfeer lijkt me een stuk minder ontspannen als er veel jong volk rondloopt.
Nou, naar de kleedkamer, kleren uit en badjas aan. Een beetje onwennig wel, om opeens alleen een badjas aan te hebben. Dat onwennige was er al snel van af, stap 2 was douchen en dat doe je altijd zonder kleren dus ik was er meteen al aan gewend. Heb ik dus echt voor niets opgezien tegen het bloot zijn.
De gewone sauna in. Ja het is warm, maar echt zweten? Dat viel eigenlijk behoorlijk tegen. Ik werd na een tijdje wat licht in mn hoofd en ben er toen maar uit gegaan. Lekker hoor, dat warme, maar ik had wat meer zweet verwacht.
En toen kwam de verschrikking. Het afkoelen. Eerst met de douche geprobeerd maar dat was geen succes want ik ontweek het koude water onbewust steeds. Dan maar met bruut geweld: een douche die vanaf de zijkant water spuit, en dan vanaf 2 kanten (90 graden ertussen). Twee keer een rondje draaien en ik was al wel afgekoeld. KOUD!!! Kreeg het er benauwd van, zo koud is dat water. Stond daarna nog een minuut naar lucht te happen, in de sauna adem je heel anders dan normaalgesproken, en met het koude water wil je je adem inhouden en adem je ook raar. De andere dames moesten volgens mij wel een beetje om mij lachen.
Een beetje zwemmen, in het bubbelbad en dan de volgende ronde. Het stoombad. Dat is toch veel meer mijn ding. Niet zo vreselijk warm (bij de normale sauna kreeg ik het gevoel een zonnesteek op te lopen), heel erg mistig (je kan de persoon naast je niet eens zien) en eindelijk het langverwachte zweet. Eruit en dan herhaalt het afkoelen - ontspannen ritueel zich weer.
Er was ook een gratis zoutscrub hoek. Ik geloof niet dat ik ooit zo'n zacht huidje heb gehad. Dat wil ik ook wel thuis ... Waar ik ook wel nieuwsgierig naar was de aromatische rustruimte. Het rook er lekker kruidig, 55 graden dus je zou niet mogen zweten. Voor mij nét iets te warm, zou er niet bij in slaap kunnen vallen, maar een prima tussendoortje.
De IR sauna. Nou dat is dus echt niets voor mij. Voelde me direct al een broodje in de broodrooster, met die rode spiralen voor en achter je. Mijn broertje vroeg achterof of je ook omhoog geschoten werd als je tijd om was. En veel te warm plaatselijk. Alsof je ongelooflijk aan het verbranden bent, je zweet niet maar je gloeit. Binnen een minuut stonden we weer buiten om toch maar naar het stoombad te gaan.
Tussendoor ook nog geluncht (wat langer duurde dan gehoopt omdat ze het presteerden 45 min te doen over het maken van 2 broodjes, waarbij mijn broodje aan de onderkant ook nog eens licht verbrand was in de grill) en na een paar uur weer naar huis. Heerlijk ontspannen en rozig. Dit is zo ongelooflijk voor herhaling vatbaar.
Lang zal ze leven
Een post in het teken van een verjaardag: taart en kadootjes. En nog wat updates van de afgelopen week.
#13 Bak een rode taart zonder kleurstof te gebruiken (3/6)
Vandaag was het de beurt aan een klassieker: mijn kersencheesecake. Ik heb hem al vaker gebakken omdat het zo ongelooflijk makkelijk en lekker is. Wist nog een stukje te redden voor een foto, maar de taart was al op voordat de laatste mensen binnen waren. En hij is vrij overtuigend rood.
Recept. Al gebruik ik bastognekoeken voor de bodem en is de top een ordinair blik vlaaifruit van Hak. Gelatine en ik, dat is geen goede combi.
#26 Pak een cadeautje mooi in
Ik ben niet het type dat kadootjes mooi inpakt. Meestal vind ik een stukje plakband op het plastic tasje wat ik erbij kreeg wel genoeg, al vis ik het bonnetje er dan nog net wel uit. Mijn grote glimlach en de inhoud zijn in mijn ogen toch het belangrijkst.
Nu schijnt een deel van het geluk van een kadootje de verpakking te zijn, dus ben ik ook maar eens met kleurtjes en linten aan de gang gegaan. Nog best lastig om iets in de pakken zonder dat het lijkt alsof een kleuter zich heeft uitgeleefd op alle soorten lint die het kon vinden.
Vrijdag was mijn moeder jarig (vandaar ook de taart) en het kadootje voor haar was nuttig, gevraagd en niet bepaald bijzonder. Een usb-stick. Makkelijk in te pakken in het rode dynabite tasje, maar nu heb ik eens een keer moeite ervoor gedaan. Met gelach als resultaat, en mijn broertje die de stik gejat heeft om op zijn kadootje te plakken (een mooi bruinkleurig pakketje via de post met de pakbon er nog op).
#83 Alle DVD's Planet Earth kijken (6/6)
De BBC heeft (weer) een prachtige docu afgeleverd. Unieke beelden van geweldige kwaliteit, er zijn niet genoeg bijvoeglijk naamwoorden om te beschrijven hoeveel ik van de serie genoten heb.
Maar om heel eerlijk te zijn, het allerleukst vond ik de 'making of'. Om te zien wat ze hebben moeten doorstaan om die beelden in handen te krijgen. Een cameraman die iets van 100 uur heeft gewacht tot er eindelijk een vrouwtjesvogel kwam, een team dat door een stelsel van gangen moest klimmen ('als je hier vast komt te zitten moeten ze je sleutelbeen breken om je los te krijgen, dat is de enige manier om het menselijk lichaam te buigen' en 'de laatste keer dat iemand hier zijn enkel brak kostte het een team van experts drie dagen om hem weer bovengronds te krijgen') en daar tien dagen ondergronds moest blijven terwijl het aangerade maximum vijf was. Bijna net zo erg als het camerateam dat moest filmen op een van de grootste mesthopen ter wereld. En het echtpaar dat een heel jaar bij de pinguins op Antarctica bleef, in de sneeuwstorm en erbij was toen de eieren uitkwamen en zelfs een baby-pinguin hebben gered ('we zijn 9 maanden bij ze geweest, hebben dezelfde omstandigheden doorstaan, dan kan je zo'n beestje niet zomaar dood laten gaan omdat het in een hol in de grond is gevallen').
Er zat ook een dvd tussen over het behoud van onze planeet, maar die was om eerlijk te zijn niet zo interessant. De meeste ideeen kende ik al wel, en het was wel erg veel herhaling van dezelfde feiten en mogelijke oplossingen.
En dan krijg je beelden zoals de twee hierboven. Prachtig.
#100 Spaar 5x 300 euro (5/5)
De laatste betaling van mijn bijbaantje is binnen, overgemaakt naar spaarrekening, doel behaald. Ik spaarde niet speciaal voor iets, maar ik wilde al langer een betere camera. Die droom is nu uitgekomen, met de mediamarkt-actie (16% korting omdat de 19% btw eraf ging) heb ik een canon 7D gekocht. Hij is nog in bestelling, maar al wel een beetje van mij. Omdat dat een bakbeest is wat je niet zomaar meeneemt, heb ik ook een goedkopere compactcamera gehaald, de samsung WB650. Daarmee zijn de foto's van de taart en het kadootje gemaakt.
Nu heb ik nog wel een leuk bedrag over op mijn spaarrekening, dat blijft er nog wel even staan en hoop ik aan te vullen zodat ik deze zomer naar IJsland kan gaan. Al is tijd een groter probleem dan het geld ...
#13 Bak een rode taart zonder kleurstof te gebruiken (3/6)
Vandaag was het de beurt aan een klassieker: mijn kersencheesecake. Ik heb hem al vaker gebakken omdat het zo ongelooflijk makkelijk en lekker is. Wist nog een stukje te redden voor een foto, maar de taart was al op voordat de laatste mensen binnen waren. En hij is vrij overtuigend rood.
Recept. Al gebruik ik bastognekoeken voor de bodem en is de top een ordinair blik vlaaifruit van Hak. Gelatine en ik, dat is geen goede combi.
#26 Pak een cadeautje mooi in
Ik ben niet het type dat kadootjes mooi inpakt. Meestal vind ik een stukje plakband op het plastic tasje wat ik erbij kreeg wel genoeg, al vis ik het bonnetje er dan nog net wel uit. Mijn grote glimlach en de inhoud zijn in mijn ogen toch het belangrijkst.
Nu schijnt een deel van het geluk van een kadootje de verpakking te zijn, dus ben ik ook maar eens met kleurtjes en linten aan de gang gegaan. Nog best lastig om iets in de pakken zonder dat het lijkt alsof een kleuter zich heeft uitgeleefd op alle soorten lint die het kon vinden.
Vrijdag was mijn moeder jarig (vandaar ook de taart) en het kadootje voor haar was nuttig, gevraagd en niet bepaald bijzonder. Een usb-stick. Makkelijk in te pakken in het rode dynabite tasje, maar nu heb ik eens een keer moeite ervoor gedaan. Met gelach als resultaat, en mijn broertje die de stik gejat heeft om op zijn kadootje te plakken (een mooi bruinkleurig pakketje via de post met de pakbon er nog op).
#83 Alle DVD's Planet Earth kijken (6/6)
De BBC heeft (weer) een prachtige docu afgeleverd. Unieke beelden van geweldige kwaliteit, er zijn niet genoeg bijvoeglijk naamwoorden om te beschrijven hoeveel ik van de serie genoten heb.
Maar om heel eerlijk te zijn, het allerleukst vond ik de 'making of'. Om te zien wat ze hebben moeten doorstaan om die beelden in handen te krijgen. Een cameraman die iets van 100 uur heeft gewacht tot er eindelijk een vrouwtjesvogel kwam, een team dat door een stelsel van gangen moest klimmen ('als je hier vast komt te zitten moeten ze je sleutelbeen breken om je los te krijgen, dat is de enige manier om het menselijk lichaam te buigen' en 'de laatste keer dat iemand hier zijn enkel brak kostte het een team van experts drie dagen om hem weer bovengronds te krijgen') en daar tien dagen ondergronds moest blijven terwijl het aangerade maximum vijf was. Bijna net zo erg als het camerateam dat moest filmen op een van de grootste mesthopen ter wereld. En het echtpaar dat een heel jaar bij de pinguins op Antarctica bleef, in de sneeuwstorm en erbij was toen de eieren uitkwamen en zelfs een baby-pinguin hebben gered ('we zijn 9 maanden bij ze geweest, hebben dezelfde omstandigheden doorstaan, dan kan je zo'n beestje niet zomaar dood laten gaan omdat het in een hol in de grond is gevallen').
Er zat ook een dvd tussen over het behoud van onze planeet, maar die was om eerlijk te zijn niet zo interessant. De meeste ideeen kende ik al wel, en het was wel erg veel herhaling van dezelfde feiten en mogelijke oplossingen.
En dan krijg je beelden zoals de twee hierboven. Prachtig.
#100 Spaar 5x 300 euro (5/5)
De laatste betaling van mijn bijbaantje is binnen, overgemaakt naar spaarrekening, doel behaald. Ik spaarde niet speciaal voor iets, maar ik wilde al langer een betere camera. Die droom is nu uitgekomen, met de mediamarkt-actie (16% korting omdat de 19% btw eraf ging) heb ik een canon 7D gekocht. Hij is nog in bestelling, maar al wel een beetje van mij. Omdat dat een bakbeest is wat je niet zomaar meeneemt, heb ik ook een goedkopere compactcamera gehaald, de samsung WB650. Daarmee zijn de foto's van de taart en het kadootje gemaakt.
Nu heb ik nog wel een leuk bedrag over op mijn spaarrekening, dat blijft er nog wel even staan en hoop ik aan te vullen zodat ik deze zomer naar IJsland kan gaan. Al is tijd een groter probleem dan het geld ...
Halverwege de maand update
Niet alle doelen zijn een eigen blog waard. Ze worden uitgevoerd en vergeten, of ze zijn nog in progress en de gemaakte progress is niet interessant om minstens een regel of 10 over te schrijven. Dus dan maar een tussentijdse update. Dit keer zonder foto's helaas.
#18 Neem een hap verse sneeuw
Er lag in december genoeg sneeuw, tot wel 20 cm. Ik kon de verleiding niet weerstaan en heb bij een schoon stuk (ongerept, en wit ipv geel/bruin/grijzig. Cruciale stap in de uitwerking van dit doel) een schep genomen. Hoe het smaakt? Koud en nat. En het is veel minder dan het lijkt in je hand. Een hap vol is binnen een paar seconde een lullig plasje waar je niet eens voor hoeft te slikken. Dat zijn toch de interessantere ontdekkingen in het leven.
#19 Leer breien
Ik kan het niet, nooit gekund en nu ga ik proberen een sjaal te breien. Na met behulp van internet eerst een paar hele mooie knoopjes in mijn draad gemaakt te hebben, toch mijn moeder om hulp gevraagd. Haar uitleg was prima, mijn uitvoering wat minder en na 2 dagen heeft ze mijn hele werkje weer uitgehaald. Ik schijn spontaan de 'gerstekorrel' gebreid te hebben? En dat was niet de bedoeling. Ik ben daarna meteen weer vergeten hoe het wel moet, dus zit er even geen vooruitgang in mijn sjaal van op dit moment 1 cm (die ene cm is door mn moeder gemaakt).
#20 Bouw een eigen fotosite
Ik speel voor amateurfotograaf en wil ooit een website met mijn eigen foto's. Zodat mensen zien dat het menens is, ik geen eng figuur ben dat ze vraagt om een foto en omdat het leuk is een eigen site te bouwen. Via surfspot kan je als student gratis een domein registreren, inclusief serverruimte en dataverkeer, dus dat maar eens gedaan. Nu die site nog bouwen ...
#21 Leer naaien met een naaimachine
Naar de Albert Cuyp geweest met mijn patronen en heb hele mooie stofjes gekocht. Een knalblauw stofje en een donkerblauw/zwart stofje met een hysterische print. Voordat ik ze ga verknippen wil ik nog een proefversie maken van een oud laken. Daar moet ik nog aan beginnen, mijn kerstvakantie ging sneller voorbij dan verwacht, maar er zit weer vooruitgang in.
#50 Naar de sauna
Ik heb een kortingsbon, voor eind april ga ik samen met mijn moeder voor het eerst naar de sauna. Ik vrees met grote vrezen voor de blog die ik hierover moet gaan schrijven.
#83 Alle DVD's Planet Earth kijken
Totaal iets van 12 uur beeldmateriaal? Ik heb in de vakantie heerlijk film gekeken, liggend op de bank met een dekentje. De officiele documentaire heb ik nu afgerond, ben bezig met het bonusmateriaal. Mooie serie, de BBC heeft weer een prachtig stuk camerawerk afgeleverd.
#84 “Laat me je boekenkast zien en ik weet wie je bent”, dus boekenkast updaten
Aangevuld met de millenium-triologie van Stieg Larsson en Sarah's key van Tatiana de Rosnay. Nog meer boeken in mn kast die ik niet gelezen heb. Voortgang in dit doel betekent achteruitgang bij #79.
#86 Kijk films die al langer op mijn lijstje staan: Shawshank Redemption
Hij lag al tijden bij mijn ouders in de kast, ik wist dat veel mensen het een mooie film vinden en ik heb nooit meer gezien dan de laatste 10 minuten. Vond het een mooie, indrukwekkend film die wel even in mn hoofd bleef zitten. Jammer dat ik het eind al kende, al weet je dat het waarschijnlijk een happy end is, de precieze uitwerking had ik liever niet tevoren al willen weten.
En tot slot een aantal doelen die veranderd zijn. Sommige doelen waren niet interessant meer, wilde ik niet meer perse halen en er zijn interessantere alternatieven. Dus zijn deze doelen veranderd: 19, 46, 89. Want het moet wel leuk blijven en een lijst met dingen die ik écht wil. Ze zijn vervangen door een doel uit dezelfde categorie.
#18 Neem een hap verse sneeuw
Er lag in december genoeg sneeuw, tot wel 20 cm. Ik kon de verleiding niet weerstaan en heb bij een schoon stuk (ongerept, en wit ipv geel/bruin/grijzig. Cruciale stap in de uitwerking van dit doel) een schep genomen. Hoe het smaakt? Koud en nat. En het is veel minder dan het lijkt in je hand. Een hap vol is binnen een paar seconde een lullig plasje waar je niet eens voor hoeft te slikken. Dat zijn toch de interessantere ontdekkingen in het leven.
#19 Leer breien
Ik kan het niet, nooit gekund en nu ga ik proberen een sjaal te breien. Na met behulp van internet eerst een paar hele mooie knoopjes in mijn draad gemaakt te hebben, toch mijn moeder om hulp gevraagd. Haar uitleg was prima, mijn uitvoering wat minder en na 2 dagen heeft ze mijn hele werkje weer uitgehaald. Ik schijn spontaan de 'gerstekorrel' gebreid te hebben? En dat was niet de bedoeling. Ik ben daarna meteen weer vergeten hoe het wel moet, dus zit er even geen vooruitgang in mijn sjaal van op dit moment 1 cm (die ene cm is door mn moeder gemaakt).
#20 Bouw een eigen fotosite
Ik speel voor amateurfotograaf en wil ooit een website met mijn eigen foto's. Zodat mensen zien dat het menens is, ik geen eng figuur ben dat ze vraagt om een foto en omdat het leuk is een eigen site te bouwen. Via surfspot kan je als student gratis een domein registreren, inclusief serverruimte en dataverkeer, dus dat maar eens gedaan. Nu die site nog bouwen ...
#21 Leer naaien met een naaimachine
Naar de Albert Cuyp geweest met mijn patronen en heb hele mooie stofjes gekocht. Een knalblauw stofje en een donkerblauw/zwart stofje met een hysterische print. Voordat ik ze ga verknippen wil ik nog een proefversie maken van een oud laken. Daar moet ik nog aan beginnen, mijn kerstvakantie ging sneller voorbij dan verwacht, maar er zit weer vooruitgang in.
#50 Naar de sauna
Ik heb een kortingsbon, voor eind april ga ik samen met mijn moeder voor het eerst naar de sauna. Ik vrees met grote vrezen voor de blog die ik hierover moet gaan schrijven.
#83 Alle DVD's Planet Earth kijken
Totaal iets van 12 uur beeldmateriaal? Ik heb in de vakantie heerlijk film gekeken, liggend op de bank met een dekentje. De officiele documentaire heb ik nu afgerond, ben bezig met het bonusmateriaal. Mooie serie, de BBC heeft weer een prachtig stuk camerawerk afgeleverd.
#84 “Laat me je boekenkast zien en ik weet wie je bent”, dus boekenkast updaten
Aangevuld met de millenium-triologie van Stieg Larsson en Sarah's key van Tatiana de Rosnay. Nog meer boeken in mn kast die ik niet gelezen heb. Voortgang in dit doel betekent achteruitgang bij #79.
#86 Kijk films die al langer op mijn lijstje staan: Shawshank Redemption
Hij lag al tijden bij mijn ouders in de kast, ik wist dat veel mensen het een mooie film vinden en ik heb nooit meer gezien dan de laatste 10 minuten. Vond het een mooie, indrukwekkend film die wel even in mn hoofd bleef zitten. Jammer dat ik het eind al kende, al weet je dat het waarschijnlijk een happy end is, de precieze uitwerking had ik liever niet tevoren al willen weten.
En tot slot een aantal doelen die veranderd zijn. Sommige doelen waren niet interessant meer, wilde ik niet meer perse halen en er zijn interessantere alternatieven. Dus zijn deze doelen veranderd: 19, 46, 89. Want het moet wel leuk blijven en een lijst met dingen die ik écht wil. Ze zijn vervangen door een doel uit dezelfde categorie.
Het kerstdiner
Nee er is niets mis met mijn gevoel voor data. Ik wéét dat oud en nieuw al geweest is, maar dit is nog een update van voor die tijd. Met kerst was het zover, ik heb voor mijn ouders en broertjes gekookt en ze vonden het nog lekker ook.
#62 Een diner voor mijn ouders+broertjes maken dat ze allemaal lusten
Mijn ouders en oudste broertje zijn de moeilijkste eters niet. Mijn jongste broertje heeft zijn voorkeuren, maar niet ernstig. De moeilijke eter, dat ben ikzelf. Het drijft mijn moeder tot waanzin, ik lust echt heel erg veel dingen niet. Of vind ze niet lekker genoeg om op te eten. Daarom dit doel. Nu zijn de rollen een keer omgedraaid, vandaag kook ik.
En als ik kook, doe ik het meteen goed. Ik mag dan wel op mezelf wonen tegenwoordig, maar een keukenprinses ben ik nog bepaald niet, ik kan nog een worstje laten aanbranden. Maar om eerlijk te zijn, voor jezelf koken is ook gewoon heel erg saai. Om het leuk te maken heb ik daarom besloten een uitgebreid diner te maken, met kerst. Komt helemaal mooi uit omdat mijn moeder die dag moest werken en er geen tijd voor gehad zou hebben. En extra bijzonder: ik maak alles zelf. Op het tussengerecht na, daar zijn wel pakjes voor gebruikt.
- Zelfgemaakt knoflookbrood
Om mee te beginnen zodat ik nog even tijd heb om het echte menu klaar te maken. Al kostte dit nog een behoorlijke hoeveelheid tijd. Oordeel: mijn jongste broertje is er helemaal dol op, maar voor de rest is de portie te groot. Voortaan mag dat wel gehalveerd (dit was genoeg voor 10 personen).
Voorgerecht: pompoensoep
Ik lust geen soep, behalve zelfgemaakte erwtensoep. Mij te zout. Deze soep kreeg ik bij een etentje opgediend en vond ik zo lekker, dat ik het recept gevraagd heb. En ook mijn ouders en broertjes vonden dit lekker. Zelfs mijn jongste broertje, die mijn mening over soep meestal wel deelt. Het was alleen voor te veel, het recept ging uit van 6 personen maar ik had er wel 15 kommen uit kunnen halen.
Tussengerecht: citroenspoom
Ja dit komt wel uit een pakje. Prosecco met een bolletje citroenijs. Omdat de eerste twee gangen behoorlijk wat knoflook bevatten en de volgende twee helemaal niet. Dit 'zuivert' je smaakpapillen. En het werkt nog ook. Ook dit vond iedereen lekker, mijn jongste broertje wat minder, die is niet zo van de wijnen.
Hoofdgerecht: Fricando met frambozenchutney, aardappelkroketjes, groene aspergetips en sperziebonen
Heerlijk vlees (iets teveel peper), chutney was lekker en ook nodig om die peper wat te verzachten. Aardappelkroketjes waren erg veel werk, had het recept niet goed gelezen dus het was veel te nat geworden, maar uiteindelijk lekker. Hier had zelfgemaakte mayo bij gemoeten, maar die was mislukt. Op het hoofdgerecht hebben we even moeten wachten, dus geen zin meer om een mooie foto te maken, maar gewoon lekker opeten.
Nagerecht: Stoofperen met kaneelijs
Zelf peren gestoofd de dag ervoor en 's avonds opgewarmd. Paar dagen ervoor ook zelf kaneelijs gemaakt uit eieren en kaneel. Het was lekker, niet al te zwaar (moet ook niet na zo'n uitgebreid diner) en een mooie afsluiter.
Missie geslaagd. En ik ben zowaar van koken gaan houden.
#9 Probeer 25 recepten waarbij geen zakjes/pakjes gebruikt worden en maak hiervan een mooie foto voor in de receptenmap (2/25)
Bij de eerste twee gerechten zijn de foto's goed genoeg gelukt om in de receptenmap opgenomen te worden. En 1 gerecht per maand vond ik toch iets te weinig, ik wil nu gewoon 25 recepten leren maken. De aardappelkroketjes, kaneelijs en stoofperen komen er vast nog wel een keer in, als ik een mooie foto heb.
#62 Een diner voor mijn ouders+broertjes maken dat ze allemaal lusten
Mijn ouders en oudste broertje zijn de moeilijkste eters niet. Mijn jongste broertje heeft zijn voorkeuren, maar niet ernstig. De moeilijke eter, dat ben ikzelf. Het drijft mijn moeder tot waanzin, ik lust echt heel erg veel dingen niet. Of vind ze niet lekker genoeg om op te eten. Daarom dit doel. Nu zijn de rollen een keer omgedraaid, vandaag kook ik.
En als ik kook, doe ik het meteen goed. Ik mag dan wel op mezelf wonen tegenwoordig, maar een keukenprinses ben ik nog bepaald niet, ik kan nog een worstje laten aanbranden. Maar om eerlijk te zijn, voor jezelf koken is ook gewoon heel erg saai. Om het leuk te maken heb ik daarom besloten een uitgebreid diner te maken, met kerst. Komt helemaal mooi uit omdat mijn moeder die dag moest werken en er geen tijd voor gehad zou hebben. En extra bijzonder: ik maak alles zelf. Op het tussengerecht na, daar zijn wel pakjes voor gebruikt.
- Zelfgemaakt knoflookbrood
Om mee te beginnen zodat ik nog even tijd heb om het echte menu klaar te maken. Al kostte dit nog een behoorlijke hoeveelheid tijd. Oordeel: mijn jongste broertje is er helemaal dol op, maar voor de rest is de portie te groot. Voortaan mag dat wel gehalveerd (dit was genoeg voor 10 personen).
Voorgerecht: pompoensoep
Ik lust geen soep, behalve zelfgemaakte erwtensoep. Mij te zout. Deze soep kreeg ik bij een etentje opgediend en vond ik zo lekker, dat ik het recept gevraagd heb. En ook mijn ouders en broertjes vonden dit lekker. Zelfs mijn jongste broertje, die mijn mening over soep meestal wel deelt. Het was alleen voor te veel, het recept ging uit van 6 personen maar ik had er wel 15 kommen uit kunnen halen.
Tussengerecht: citroenspoom
Ja dit komt wel uit een pakje. Prosecco met een bolletje citroenijs. Omdat de eerste twee gangen behoorlijk wat knoflook bevatten en de volgende twee helemaal niet. Dit 'zuivert' je smaakpapillen. En het werkt nog ook. Ook dit vond iedereen lekker, mijn jongste broertje wat minder, die is niet zo van de wijnen.
Hoofdgerecht: Fricando met frambozenchutney, aardappelkroketjes, groene aspergetips en sperziebonen
Heerlijk vlees (iets teveel peper), chutney was lekker en ook nodig om die peper wat te verzachten. Aardappelkroketjes waren erg veel werk, had het recept niet goed gelezen dus het was veel te nat geworden, maar uiteindelijk lekker. Hier had zelfgemaakte mayo bij gemoeten, maar die was mislukt. Op het hoofdgerecht hebben we even moeten wachten, dus geen zin meer om een mooie foto te maken, maar gewoon lekker opeten.
Nagerecht: Stoofperen met kaneelijs
Zelf peren gestoofd de dag ervoor en 's avonds opgewarmd. Paar dagen ervoor ook zelf kaneelijs gemaakt uit eieren en kaneel. Het was lekker, niet al te zwaar (moet ook niet na zo'n uitgebreid diner) en een mooie afsluiter.
Missie geslaagd. En ik ben zowaar van koken gaan houden.
#9 Probeer 25 recepten waarbij geen zakjes/pakjes gebruikt worden en maak hiervan een mooie foto voor in de receptenmap (2/25)
Bij de eerste twee gerechten zijn de foto's goed genoeg gelukt om in de receptenmap opgenomen te worden. En 1 gerecht per maand vond ik toch iets te weinig, ik wil nu gewoon 25 recepten leren maken. De aardappelkroketjes, kaneelijs en stoofperen komen er vast nog wel een keer in, als ik een mooie foto heb.
Knallend het nieuwe jaar in
Afgelopen jaren was ik met de jaarwisseling in het buitenland aan het snowboarden. Nu is snowboarden een heerlijk begin van het jaar, maar echt aan vuurwerk doen ze meestal niet. Veel verder dan een lawinepijl gaat het niet, dus is het al 3 jaar geleden dat ik voor het laatst een mooie vuurpijl gezien heb. Je gaat het missen. Net als mn eigen familie.
#63 Oud&nieuw thuis vieren
Dit jaar geen lange kerstvakantie, geen geld en dus geen wintersport. Goed nieuws voor mn ouders, eindelijk kan ik oud en nieuw weer met hen vieren. En goed nieuws voor mij, eindelijk weer knallend het nieuwe jaar in.
Groter
Groter
Groter
Groter
En een gelukkig 2011 allemaal!
#63 Oud&nieuw thuis vieren
Dit jaar geen lange kerstvakantie, geen geld en dus geen wintersport. Goed nieuws voor mn ouders, eindelijk kan ik oud en nieuw weer met hen vieren. En goed nieuws voor mij, eindelijk weer knallend het nieuwe jaar in.
Groter
Groter
Groter
Groter
En een gelukkig 2011 allemaal!
Abonneren op:
Posts (Atom)