Groene wollige schimmels. Het soort dat ik vorige week tussen mijn afwas tegenkwam (die stond al een tijdje), vreselijk stinkt en je maar beter niet kunt opeten tenzij je een dagkaart toilet hebt. En hoe zie je of je kaas is aangevallen door de gezonde versie, of dat zijn giftige broertjes erbij zijn gekomen? En zijn die 'gezonde' schimmels ook slecht voor je gezondheid als je een slechte weerstand hebt?
En toch heb ik het gedaan. Ik heb, na het wollige groene spul uitgebreid bestudeerd te hebben, het lijkt echt sprekend op de punten in de appelmoesresten, een stuk afgesneden en op een toastje gedaan met het idee het op te eten. Glas cola erbij om de smaak weg te spoelen mocht die echt walgelijk zijn. Want het doel had nog een extra moeilijkheidsfactor.
#11 Schimmelkaas eten zonder vies te kijken
Eenmaal in mijn mond kan je niet meer zien dat het groen en wollig is. En je voelt het ook niet met je tong (ja dat heb ik geprobeerd). Eigenlijk is het een soort pittige brie (voor de kenners: Bleu d'Avignon) en lang niet zo vies als ik had verwacht. Maar het idéé, dat is vies. Net zoals dat ik geen stierenballen, kippenlevertjes en vissenogen wil eten.
En nu maar wachten tot mijn darmen compleet overstuur raken omdat ik toch een stuk brie over datum te pakken heb gekregen. Of wellicht alleen van de spanning die zoiets eten met zich meebrengt. Ik zou zo ongeschikt zijn voor kogelvis.
Maar ik heb het gekeken, ik heb geen vies gezicht getrokken (vond het dan ook niet echt vies, marmite vond ik bijvoorbeeld zo vies dat ik daar echt niet normaal bij kon kijken) en wie weet eet ik de rest van het stuk ook nog wel op. Als ik morgen nog niet leeggelopen ben boven het toilet.
Jammie! Roquefort, als mijn moeder een pakje koopt is het binnen de kortste keren op ;)
BeantwoordenVerwijderen