Ik woon sinds een halfjaar in Amsterdam, maar kan moeilijk zeggen dat ik de stad echt ken. Ik woon in een buitenwijk en ontloop het centrum eigenlijk wel omdat ik toeristen het irritantste soort mens op deze planeet vind. Ze lopen niet door, staan opeens midden op straat stil ("Oh kijk, *insert iets totaal oninteressants wat er te zien is*") en lijken totaal niet in de gaten te hebben dat er ook mensen zijn die wél een doel hebben. Toch heeft het centrum van Amsterdam best mooie plaatsen en daarom heb ik meegedaan aan een wandeltocht langs de historische gebouwen in Amsterdam.
#72 Meedoen aan een georganiseerde wandeltocht
Op 12 en 13 maart 2011 organiseert Ons Genoegen weer een mooie wandeltocht door "oud Amsterdam". Deze tocht voert u weer naar plekjes die voor velen onbekend zijn. U krijgt een wandelroute mee waarop de bijzondere monumenten en bezienswaardigheden met een bescheiden uitleg staan aangegeven. (aldus de website)
Ik was van plan om 9 uur te starten. Vroeg weg, dan is het nog rustig in het centrum, minder mensen om over te struikelen, je kan een lange afstand lopen en hebt ook nog wat aan de rest van je dag. Het liep iets anders, vroeg opstaan blijft een uitdaging en uiteindelijk ben ik kwart voor 1 pas gestart. Het werd daarom ook een iets kortere afstand, de 15km.
De route was leuk, het eerste deel liep echt door het drukke touristische centrum. Ik heb me netjes gedragen en niemand opzij geduwd, omver gelopen en ben niet boos geworden. Ik merk wel dat ik stadlopen minder leuk vind dan natuur. Het was wel typisch Amsterdam, inclusief getik op de ramen (kwam 2x langs een bordeel). Het tweede deel ging de jordaan in, en door het Westerpark. Dit is meer mijn smaak, kon mijn eigen tempo aanhouden en je zag ook nog wat groen.
Na iets minder dan 3 uur gelopen te hebben (met tussendoor 10 min pauze) kwam ik weer aan bij het beginpunt en kreeg ik medaille. Net de avondvierdaagse, alleen de bloemen en de sinaasappel met pepermunt en een zakdoek eromheen ontbraken nog. En het heuptasje, maar dat maakten de andere (overigens met name oudere) wandelaars wel weer goed.
Het plan was fiets pakken, naar huis, schoenen uit (had mijn oude sportschoenen aangedaan in plaats van mijn wandelschoenen, dus er was een blaar gevormd op mijn hiel en mijn voeten deden flink pijn) en eten. Band leeg. Naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker, die was net 10 min daarvoor gesloten. Volgende zoeken. Daar konden ze mijn band wel oppompen. Nog even boodschappen gedaan en toen ik terug kwam was mijn band weer leeg. Band was niet gewoon leeg, maar lek.
En daar sta je dan, 7 km bij huis vandaan met boodschappen en een fiets waarop je niet meer kan rijden. Normaalgesproken zou ik gaan lopen, maar na die 15 km had ik daar niet zoveel trek meer in. Met fiets aan de hand naar de Westermarkt gelopen om daar de tram te pakken richting huis. Ik stond al half binnen, toen tramcontroleur opeens riep dat er geen fietsen naar binnen mochten. Ik moest maar gaan lopen. Ik zal hier maar niet neerzetten wat ik toen over die vent dacht, maar vrij vertaald komen er veel leestekens in voor.
Ja en wat moet je dan? Toch maar gaan lopen. Eerst naar de Dam (druk! maar mensen gaan tenminste wel voor je aan de kant als je een fiets hebt) en dan richting centraal station. Gelukkig is de tram die vanaf Centraal naar mijn huis rijdt wél fietsproof. Kwam het toch nog goed. Min of meer, ik ben een uur langer onderweg geweest en mijn blaar was ondertussen opengegaan.
Ik was te laat om de 20km te lopen, maar uiteindelijk heb ik in mijn zoektocht naar een fietsenmaker en wandeling naar de Dam wel 5km extra gelopen. Heb ik toch mijn zin gekregen (soort van. Een lekke band was ook niet helemaal de bedoeling). Met een medaille en een blaar als pijnlijke herinneringen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten